اثرات کروسین بر ترمیم زخم و فیبروز در آسیب تارهای صوتی: یک مطالعه تجربی

هدف:
این مطالعه تجربی با هدف ارزیابی اثرات کروسین بر ترمیم زخم و فیبروز در آسیب تارهای صوتی انجام شد.
مواد و روش‌ها:
سی و شش سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار آلبینو به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: گروه شاهد (Sham)، گروه درمان موضعی با کروسین و گروه درمان سیستمیک با کروسین. در این مطالعه، تار صوتی سمت راست تمام موش‌ها دچار آسیب شد. از هر گروه، شش موش به‌طور تصادفی در روزهای پنجم و سی‌ام پس از جراحی معدوم (اتانازی) شدند. نمونه‌های بافتی از نظر ضخامت لامینا پروپریا، شدت التهاب، بازسازی اپیتلیوم، ادم، اسید هیالورونیک، کلاژن، الاستین و سیتوکین‌های TGF-β1، FGF2 و HGF مورد ارزیابی قرار گرفتند.
نتایج:
در مرحله اولیه، در مقایسه با گروه شاهد، التهاب کمتر و بازسازی اپیتلیوم و ضخامت لامینا پروپریای بیشتری در گروه درمان سیستمیک مشاهده شد. در مرحله نهایی، هر دو گروه درمان سیستمیک و موضعی در مقایسه با گروه شاهد، مقادیر بالاتری را در شاخص‌های ضخامت لامینا پروپریا، الاستین و HGF نشان دادند، در حالی که سطح کلاژن به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. علاوه بر این، در گروه درمان سیستمیک، سطح TGF-β1 در دوره نهایی کاهش یافت، اما سطوح اسید هیالورونیک و FGF2 بالا باقی ماند. در ارزیابی درون‌گروهی، مشاهده شد که شدت التهاب و ادم در دوره نهایی در تمام گروه‌ها به‌طور معنی‌داری کاهش یافته است. سطح اسید هیالورونیک در گروه‌های شاهد و درمان موضعی کاهش معنی‌داری نشان داد، در حالی که این کاهش در گروه درمان سیستمیک محدود بود. ضخامت لامینا پروپریا در گروه‌های درمانی در روز سی‌ام نسبت به روز پنجم افزایش معنی‌داری داشت.
نتیجه‌گیری:
درمان با کروسین به روش‌های مختلف، اثرات مثبتی بر پارامترهای گوناگون، ترمیم زخم و کاهش فیبروز در دوره‌های اولیه و نهایی پس از آسیب تار صوتی نشان داده است. با این حال، برای تعیین اثربخشی و قابلیت کاربرد این روش درمانی، به مطالعات پیش‌بالینی و بالینی گسترده‌تری نیاز است.

Objective:
This experimental study aimed to evaluate the effects of crocin on wound healing and fibrosis in vocal fold injury.
Materials and methods:
Thirty-six male Wistar Albino rats were randomly divided into 3 groups: a sham group, a local crocin treatment group, and a systemic crocin treatment group. In the study, all rats underwent injury to their right vocal folds. Six rats from each group were randomly sacrificed on the 5th and 30th days after surgery. Tissue samples were evaluated for lamina propria thickness, inflammation severity, epithelial regeneration, edema, hyaluronic acid, collagen, elastin, and the cytokines TGF-β1, FGF2, and HGF.
Results:
In the early phase, less inflammation, more epithelial regeneration, and lamina propria were observed in the systemic treatment group compared to the sham group. In the late phase, Compared to the sham group, both the systemic and local treatment groups showed higher values in lamina propria thickness, elastin, and HGF measurements, while collagen levels were significantly decreased. Furthermore, in the systemic group, TGF-β1 decreased in the late period, while hyaluronic acid and FGF2 levels remained high. When the groups were evaluated within themselves, inflammation and edema were observed to decrease more significantly in the late period in all groups. Hyaluronic acid decreased significantly in the sham and local treatment groups, while this decrease was limited in the systemic treatment group. Lamina propria thickness increased significantly in the treatment groups on day 30 compared to day 5.
Conclusion:
Crocin treatment applied using different methods has shown positive effects on various parameters, wound healing, and fibrosis reduction in the early and late periods after vocal fold injury. However, more extensive preclinical and clinical studies are needed to determine the efficacy and applicability of this treatment.