اثرات سم‌شناسی زعفران و ترکیبات آن: یک مطالعه مروری

زعفران (Crocus sativus L.) از دوران باستان به عنوان یک گیاه دارویی شناخته شده و به دلیل رنگ، طعم و بوی خود، به‌طور گسترده به عنوان افزودنی غذایی مورد استفاده قرار گرفته است. خواص فارماکولوژیکی زعفران و ترکیبات اصلی آن، کروسین و سافرانال، با استفاده از مدل‌های مختلف in vivo و in vitro مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. همچنین، خطوط مطالعاتی دیگری، اثرات سمی زعفران را شناسایی کرده‌اند. با این حال، تا کنون مرور جامعی که تمام جنبه‌های سمیت آن را پوشش دهد، منتشر نشده است. مطالعه فعلی، اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ای را درباره اثرات سمی زعفران و ترکیبات آن در شرایط قرارگیری مختلف از جمله مطالعات حاد، زیرحاد، زیرمزمن و مزمن فراهم می‌کند. دوزهای درمانی زعفران در هر دو بررسی بالینی و آزمایشگاهی، سمیت قابل‌توجهی را نشان نمی‌دهند.

Saffron (Crocus sativus L.) has been considered as a medicinal plant since ancient times and also widely used as food additive for its color, taste and odor. The pharmacological properties of saffron and its main constituents, crocin and safranal have been evaluated using different in vivo and in vitro models. Additionally, other lines of studies have found toxicological effects of saffron. However, a comprehensive review that covers all aspects of its toxicity has not been published yet. The current study provides classified information about the toxic effects of saffron and its constituents in various exposure conditions including acute, sub-acute, sub-chronic and chronic studies. Therapeutic doses of saffron exhibits no significant toxicity in both clinical and experimental investigations.