اثرات زعفران بر سطح هموسیستئین و شاخص‌های زیستی آنتی‌اکسیدانی و التهابی در بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس نوع ۲: یک کارآزمایی بالینی دوسوکور تصادفی‌شده

هدف:

دیابت نوع ۲ (T2DM) یکی از شایع‌ترین مشکلات سلامتی در سطح جهان است. مطالعات نشان داده‌اند که زعفران و مشتقات آن ممکن است در دیابت نوع ۲ از طریق کاهش قند پلاسما دارای پتانسیل‌های درمانی باشند. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات عصاره زعفران بر متغیرهای ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی سرم در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد.

مواد و روش‌ها:

این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بود که روی ۶۴ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. شرکت‌کنندگان یا ۱۵ میلی‌گرم کپسول زعفران یا کپسول دارونما (دو قرص در روز) به مدت ۳ ماه دریافت کردند. شاخص‌های انسان‌سنجی، هموسیستئین، متغیرهای ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی سرم و دریافت غذایی قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد.

نتایج:

پس از ۳ ماه درمان، اینترلوکین-۶ (IL-6) و فاکتور نکروز تومور (TNF-α) به طور معنی‌داری در هر دو گروه افزایش یافت (p<0.05).هیچ تفاوت قابل توجهی در ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل (TAC)، مالون دی‌آلدهید (MDA)، پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا (hs-CRP) و اینترلوکین ۱۰ (IL-10) پس از دوره درمان مشاهده نشد (p>0.05). هموسیستئین در گروه کنترل به طور قابل توجهی کاهش یافت (p<0.05).
نتیجه‌گیری:

نتایج ما نشان داد که سطح هموسیستئین، وضعیت آنتی‌اکسیدانی و نشانگرهای التهابی در بیماران دیابت نوع ۲ پس از درمان با زعفران بهبود نیافت.

Objective:

Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is one of the most common health problems worldwide. Studies have shown that saffron and its derivatives may have therapeutic potentials in T2DM through reducing plasma glucose. The present study aimed to evaluate the effects of saffron extract on serum anti-inflammatory and antioxidant variables in T2DM patients.
Materials and Methods:

This was a double-blind randomized clinical trial conducted on 64 T2DM patients. Participants received either 15 mg of saffron or placebo capsules (two pills per day) for 3 months. Anthropometric indices, homocysteine, serum anti inflammatory and antioxidant variables and dietary intake were
assessed pre- and post-intervention.
Results:

After 3 months of treatment, interleukin-6 (IL-6), and tumor necrosis factor (TNF-α) increased significantly in both group
(p<0.05). No significant differences were observed for total antioxidant capacity (TAC), malondialdehyde (MDA), highsensitivity C-reactive protein (hs-CRP) and interleukin 10(IL-10)after the treatment period (p>0.05). Homocysteine decteasedsignificantly in control group (p<0.05).
Conclusion:

Our results showed no improvement in homocystein levels, antioxidant status and inflammatory biomarkers in T2DM
patients after treatment with saffron.