مروری به‌روز بر درمان سرطان روده بزرگ و معده با استفاده از زعفران

علیرغم افزایش تعداد داروها و درمان‌های موجود برای بیماران سرطانی، تأثیر سرطان بر کیفیت زندگی بیماران و امید به زندگی آنها قابل توجه است. علاوه بر این، بسیاری از گزینه‌های درمانی جدید نشان داده‌اند که بدون بهبود نتایج، اثرات نامطلوبی دارند. این روزها، گیاهان طبیعی و داروهای شیمی‌درمانی معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند. شیمی‌درمانی نوعی جدید از درمان است که تغییرات خاص پیش‌بدخیمی به بدخیمی را هدف قرار می‌دهد. مواد مشتق شده از گیاهان، مانند پلی‌فنول‌ها، فلاونوئیدها، کاروتنوئیدها، آلکالوئیدها و غیره، طیف وسیعی از اثرات بیولوژیکی را دارند. علیرغم مطالعات گسترده در مورد اثر ضد التهابی کاروتنوئیدهای زعفران، آنها از برخی جهات دیگر نیز زیست فعال هستند، از جمله مهار رشد تومور و القای مرگ سلولی. این ماده علاوه بر تداخل با طیف وسیعی از مولکول‌های سیگنالینگ، اثرات پلیوتروپیک دارد: مولکول‌های پیش‌التهابی، فاکتورهای رونویسی، آنزیم‌ها، پروتئین کینازها، پروتئین‌های انتقال پروتئین، پروتئین‌هایی که برای بقای سلول حیاتی هستند، فاکتورهای رشد، پروتئین‌هایی که چرخه سلولی را تنظیم می‌کنند و کموکاین‌ها را مهار می‌کند. زعفران فراهمی زیستی خوراکی بالایی دارد و بنابراین برای درمان بیماری‌های دستگاه گوارش مناسب است. این خاصیت آنتی‌اکسیدانی و ضد تکثیری زعفران، آن را به یک عامل شیمی‌درمانی پیشگیرانه امیدوارکننده برای سرطان روده بزرگ تبدیل می‌کند. برخلاف مطالعات آزمایشگاهی (in vitro) که به زعفران اختصاص داده شده و مطالعات درون‌تنی (in vivo) روی مدل‌های حیوانی، زعفران به ندرت در مطالعات بالینی مربوط به سرطان دستگاه گوارش ارزیابی شده است. با این حال، چندین آزمایش بالینی در این زمینه در حال انجام است، اگرچه زعفران هنوز هیچ کاربرد پزشکی تأیید شده‌ای ندارد.

Despite the increasing number of drugs and treatments available for cancer patients, the effect of cancer on the quality of life of patients and their life expectancy is significant. Moreover, many new therapeutic options have shown to have adverse effects without improving outcomes. These days, natural plants and chemopreventive drugs are commonly used. Chemoprevention is a new form of therapy that targets specific premalignant-malignant transformations. Plant-derived substances, such as polyphenols, flavonoids, carotenoids, alkaloids, etc., have a range of biological effects. Despite extensive studies on the anti-inflammatory effect of saffron carotenoids, they are also bioactive in some other ways, including the inhibition of tumor growth and the induction of cell death. In addition to interfering with a wide array of signaling molecules, this substance has pleiotropic effects: it inhibits pro-inflammatory molecules, transcription factors, enzymes, protein kinases, protein transport proteins, proteins that are crucial for cell survival, growth factors, proteins that regulate the cell cycle, and chemokines. Saffron has high oral bioavailability and is, therefore, suitable for treating gastrointestinal diseases. This antioxidant and anti-proliferative property of saffron makes it a promising chemopreventive agent for colorectal cancer. In contrast with in vitro studies devoted to saffron and in vivo studies on animal models, saffron has rarely been assessed in clinical studies dealing with gastrointestinal oncology. However, several clinical trials are in progress in this domain, although saffron has no approved medical indication as of yet.