اثرات درمانی عصاره زعفران بر انواع مختلف حافظه، اضطراب و بیان ژن‌های BDNF و TNF-α هیپوکامپ در موش‌های صحرایی تحت استرس نیمه مزمن

این مطالعه اثرات درمانی عصاره زعفران را بر انواع مختلف حافظه، رفتار شبه اضطرابی و بیان ژن‌های BDNF و TNF-α در موش‌های صحرایی تحت استرس نیمه مزمن بررسی کرد. روش‌ها: موش‌ها به طور تصادفی به گروه‌های کنترل، استرس بی‌حرکتی (6 ساعت در روز / 7 روز)، دو گروه 7 روزه تحت درمان با زعفران با دوزهای 30 و 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم و دو گروه استرس-زعفران (30 و 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم / 7 روز پس از استرس) تقسیم شدند. سطح کورتیزول سرم و بیان ژن‌های BDNF و TNF-α هیپوکامپ اندازه‌گیری شد. آزمایش‌های میدان باز، اجتناب غیرفعال، تشخیص شیء جدید و مکان شیء به ترتیب برای ارزیابی رفتار و اجتناب شبه اضطرابی و همچنین خاطرات شناختی و فضایی انجام شد. نتایج: دوز پایین زعفران در گروه تحت استرس نیمه مزمن منجر به افزایش قابل توجه در تأخیر اجتناب غیرفعال از روز 3 به بعد شد، در حالی که این اثر پس از 7 روز تحت درمان با دوز بالا مشاهده شد که همزمان منجر به کاهش قابل توجه سطح کورتیزول سرم شد. در حالی که دوز پایین زعفران منجر به کاهش شدید بیان ژن TNF-α هیپوکامپ شد، دوز بالا به طور قابل توجهی بیان ژن BDNF هیپوکامپ را در گروه تحت استرس نیمه مزمن افزایش داد. در نهایت، هر دو دوز زعفران اضطراب را در گروه‌های تحت استرس کاهش دادند. نتیجه‌گیری: در مقایسه با دوز پایین زعفران، دوز بالا تأثیر پنهان اما طولانی‌مدتی داشت. خاطرات شناختی و فضایی تحت تأثیر استرس یا درمان با زعفران قرار نگرفتند. علاوه بر این، تنها دوز بالای زعفران اضطراب را در گروه تحت استرس نیمه مزمن معکوس کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که دوزهای مختلف زعفران در شرایط استرس نیمه مزمن بر عملکردهای مختلف مغز تأثیر متفاوتی دارند.

This study investigated the therapeutic effects of saffron extract on different memory types, anxiety-like behavior, and expressions of BDNF and TNF-α genes in sub-chronically stressed rats. Methods: Rats were randomly assigned to control, restraint stress (6 h/day/7 days), two 7-days saffron treatments with 30 and 60 mg/kg, and two stress-saffron groups (30 and 60 mg/kg/7 post-stress days). Serum cortisol level and hippocampal BDNF and TNF-α gene expressions were measured. Open field, passive avoidance, novel object recognition, and object location tests were performed to assess anxiety-like behavior and avoidance as well as cognitive and spatial memories, respectively. Results: The low saffron dose in the sub-chronic stressed group led to a significant increase in passive avoidance latency from day 3 onward whereas this effect was observed after 7 days under the high-dose treatment that simultaneously led to a significant decline in serum cortisol level. While the low saffron dose led to a sharp drop in hippocampal TNF-α gene expression, the high dose significantly increased the hippocampal BDNF gene expression in the sub-chronic stress group. Finally, both saffron doses reduced anxiety in the stressed groups. Conclusion: Compared to the low saffron dose, the high dose had a latent but long-lasting impact. Cognitive and spatial memories remained unaffected by either stress or saffron treatment. In addition, only the high saffron dose reversed anxiety in the sub-chronically stressed group. These findings suggest that various doses of saffron act differently on different brain functions under sub-chronic stress conditions.