تحلیل مقایسه‌ای زعفران و متیل پردنیزولون بر فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین در موش‌ها

هدف این مطالعه مقایسه اثرات زعفران و متیل پردنیزولون بر فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین در موش‌ها بود. این مطالعه در سال 1396 در بوشهر انجام شد. حیوانات به چهار گروه پنج تایی تقسیم شدند. سه گروه با یک دوز داخل نای بلئومایسین (5 میلی‌گرم/کیلوگرم) تزریق شدند. گروه چهارم با نرمال سالین با همان حجم (200 میکرولیتر) تجویز شد. عصاره زعفران حل شده در آب به یک گروه (100 میلی‌گرم/وزن بدن) به صورت خوراکی داده شد در حالی که تزریق داخل صفاقی متیل پردنیزولون (2.5 میلی‌گرم/کیلوگرم) به گروه دیگر به مدت 16 روز تزریق شد. موش‌ها 28 روز پس از عمل جراحی قربانی شدند و ریه‌های چپ و راست آن‌ها برای اندازه‌گیری شاخص‌های ریوی، فعالیت میلوپراکسیداز و در نهایت بررسی هیستوپاتولوژیک برداشته و شسته شدند. تزریق بلئومایسین باعث کاهش وزن بدن شد که با درمان متیل پردنیزولون داخل صفاقی تشدید شد. شاخص‌های ریوی در گروه تحت درمان با بلئومایسین در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت، در حالی که متیل پردنیزولون، بر خلاف زعفران، هیچ اثر پیشگیرانه‌ای روی آن نداشت. هر دو درمان زعفران و متیل پردنیزولون از افزایش میلوپراکسیداز ریوی به عنوان یک آنزیم مخرب جلوگیری کردند. علاوه بر این، رسوب کلاژن بیش از حد و ضخیم شدن سپتوم آلوئولی با درمان زعفران در مقایسه با تزریق متیل پردنیزولون پس از رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین به طور قابل توجهی جلوگیری شد. زعفران با خواص آنتی‌اکسیدانی ثابت شده می‌تواند از برخی اثرات مضر در فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین حتی بیشتر از تزریق متیل پردنیزولون که به عنوان یک درمان استاندارد در این مدل موشی شناخته می‌شود، جلوگیری کند. تحقیقات بیشتری باید برای بررسی اثرات مفید یا مضر این درمان انجام شود.

The purpose of this study was to compare the effects of saffron and methylprednisolone on bleomycin-induced pulmonary fibrosis in rats. This study was conducted in Bushehr, southern Iran in 2017.The animals were divided into four groups of five rats each. Three groups were injected with a single intratracheal dose of bleomycin (5 mg/kg). The fourth group was administered with normal saline at the same volume (200 µl). Saffron extract dissolved in water was given to one group (100 mg /body weight) orally while intraperitoneal injection of methylprednisolone (2.5 mg/kg) injected to another one for 16 days. The rats were sacrificed 28 days following surgery and their right and left lungs were removed and washed for measuring lung indices, myeloperoxidase activities and finally histopathological examination. Injection of bleomycin caused decrement of body weight aggravated by intraperitoneal methylprednisolone treatment. Lung indices were increased in the bleomycin-treated group compared with the control, while methylprednisolone, unlike saffron, had no preventive effects on it. Both saffron and methylprednisolone treatment prevented the increase in lung myeloperoxidase as a destructive enzyme. In addition, excessive collagen deposition and thickening of alveolar septa were significantly prevented with saffron treatment as compared to methylprednisolone injection following hematoxylin and eosin staining. Saffron with established antioxidant properties could prevent some detrimental effects in bleomycin-induced pulmonary fibrosis even more than methylprednisolone injection known as a standard therapy in this murine model. More investigations must be carried out to examine the beneficial or harmful effects of this remedy.