هیدروژل پایدار مبتنی بر نشاسته حاوی عصاره گلبرگ‌های زعفران: محصولی جدید برای مراقبت از زخم

هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی گلبرگ‌های زعفران، ضایعات اصلی حاصل از برداشت کلاله زعفران، به عنوان منبع مولکول‌های زیست‌فعال برای استفاده در حوزه سلامت بود. سه عصاره خشک مختلف با روش‌های سازگار با محیط زیست (خیساندن و خیساندن به کمک حمام اولتراسوند) با استفاده از گلبرگ‌های زعفران به عنوان ماده اولیه و اتانول 70٪ یا اتانول 96٪ به عنوان حلال‌های استخراج تهیه شدند. ارزیابی اولیه فعالیت آنتی‌اکسیدانی (اندازه‌گیری شده توسط ABTS*+، DPPH* و FRAP) نشان داد که مناسب‌ترین حلال استخراج، اتانول 70٪ است. مطالعات آزمایشگاهی روی کراتینوسیت‌ها نشان داد که عصاره به‌دست‌آمده از طریق خیساندن (غنی از اسیدهای گالیک و کلروژنیک) رشد آنها را در محدوده غلظت ایمن (0.02-0.4 میلی‌گرم در میلی‌لیتر) تحریک می‌کند که نشان‌دهنده کاربرد بالقوه آن در بیماری‌های پوستی مانند زخم‌های سطحی است. با توجه به قابلیت مدیریت پایین، عصاره ابتدا روی ذرات پودر نشاسته ذرت قرار داده شد و سپس به صورت ژل نشاسته فرموله شد. فرمولاسیون به‌دست‌آمده، خواص رئولوژیکی مناسب و قابلیت پخش‌پذیری لازم برای کاربرد آسان و بدون درد روی پوست آسیب‌دیده را نشان داد. علاوه بر این، مطالعات میکروبیولوژیکی آزمایشگاهی ژل نشاسته، فعالیت ضدمیکروبی علیه S. epidermidis و ظرفیت خودنگهداری را نشان داد.

The aim of the present study was to valorize Crocus sativus petals, the main waste deriving from saffron stigma harvesting, as source of bioactive molecules to be used in health field. Three different dry extracts were prepared by eco-friendly methods (maceration and ultrasound bath assisted maceration) using saffron petals as raw material and ethanol 70 % either ethanol 96 % as extraction solvents. A preliminary evaluation of the antioxidant activity (measured by ABTS*+, DPPH* and FRAP) highlighted that the most suitable extraction solvent is represented by ethanol 70 %. By in vitro studies on keratinocytes emerged that the extract obtained by maceration (rich in gallic and chlorogenic acids) stimulates their growth in a safe concentration range (0.02–0.4 mg/mL) suggesting a potential application in skin diseases such as superficial wounds. Due to the low manageability, the extract was firstly supported on corn starch powder particles and then formulated as starch gel. The obtained formulation showed both suitable rheological properties and spreadability necessary for an easy and pain free application on damaged skin. Moreover, in vitro microbiological studies of starch gel demonstrated antimicrobial activity toward S. epidermidis and self-preserving capacity.