نگرش و تمایلات نسبت به استفاده دارویی از زعفران در میان جامعه دانشگاهی هرات

زعفران (Crocus sativus L.) که در طب سنتی آسیایی ارزشمند است، حاوی ترکیبات زیست‌فعالی مانند کروسین و سافرانال با خواص آنتی‌اکسیدانی، ضد افسردگی، ضد التهابی و تقویت‌کننده شناختی می‌باشد. این مطالعه نگرش، آگاهی و مصرف زعفران را در بین افراد تحصیل‌کرده در هرات، افغانستان، با تأکید بر پتانسیل آن به عنوان یک درمان مکمل ارزیابی کرد. یک بررسی مقطعی با 400 عضو هیئت علمی، دانشجو و کارمند از دانشگاه‌های هرات، جامی و غالب انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته مقیاس لیکرت جمع‌آوری و در SPSS (نسخه 26) با آزمون t دانشجویی و رگرسیون چندگانه برای شناسایی پیش‌بین‌های استفاده درمانی تجزیه و تحلیل شد. بیش از 90 درصد شرکت‌کنندگان نگرش مثبتی نسبت به زعفران به عنوان یک مکمل دارویی گزارش کردند. مزایای commonly cited شامل بهبود خلق و خو (میانگین = 3.62)، بهبود خواب (میانگین = 3.57) و کاهش استرس بود. پرسشنامه پایایی قوی را نشان داد (α کرونباخ = 0.834). شرکت‌کنندگان از علوم پزشکی (50 درصد نمونه) آگاهی به طور معنی‌داری بیشتری از خواص درمانی نشان دادند. تحلیل رگرسیون، تجربیات مثبت قبلی، اعتقاد به درمان‌های طبیعی و ترجیح برای درمان‌های گیاهی را به عنوان پیش‌بین‌های معنی‌دار تمایل به استفاده درمانی از زعفران شناسایی کرد. در نتیجه، زعفران به طور گسترده‌ای به عنوان یک مکمل کمکی در جامعه دانشگاهی هرات پذیرفته شده است. تقویت آگاهی و اعتبارسنجی اثربخشی ممکن است ادغام آن را در راهبردهای سلامت افزایش داده و وابستگی به داروهای مصنوعی را کاهش دهد.

Saffron (Crocus sativus L.), valued in traditional Asian medicine, contains bioactive compounds such as crocin and safranal with antioxidant, antidepressant, anti-inflammatory, and cognitive-enhancing properties. This study assessed attitudes, awareness, and consumption of saffron among educated individuals in Herat, Afghanistan, emphasizing its potential as a complementary therapy. A cross-sectional survey was conducted with 400 faculty members, students, and staff from Herat, Jami, and Ghalib Universities. Data were collected using a structured Likert-scale questionnaire and analyzed in SPSS (v26) with Student’s t-test and multiple regression to identify predictors of therapeutic use. Over 90% of participants reported positive attitudes toward saffron as a medicinal supplement. Commonly cited benefits included mood enhancement (mean = 3.62), improved sleep (mean = 3.57), and stress reduction. The questionnaire demonstrated strong reliability (Cronbach’s α = 0.834). Participants from medical sciences (50% of the sample) exhibited significantly greater awareness of therapeutic properties. Regression analysis identified prior positive experiences, belief in natural remedies, and preference for herbal treatments as significant predictors of willingness to use saffron therapeutically. In conclusion, saffron is widely accepted as a complementary supplement in the academic community of Herat. Strengthening awareness and validating efficacy may enhance integration into health strategies and reduce reliance on synthetic pharmaceuticals.