مقایسه مؤلفه‌های سلامت اجتماعی در بین کشاورزان در روستاهای زعفران و سایر گیاهان در استان خراسان جنوبی

زمینه: سلامت اجتماعی به توانایی فرد در ایفای نقش‌های اجتماعی به‌طور مؤثر و کارآمد بدون آسیب رساندن به دیگران تعریف می‌شود. این موضوع به بررسی فعالیت‌ها و وضعیت فرد در جامعه می‌پردازد. کشت زعفران با توجه به ویژگی‌های خاص خود، مانند کار تیمی، همکاری و همبستگی اجتماعی، نقش مهمی در سلامت اجتماعی ایفا می‌کند. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف مقایسه مؤلفه‌های سلامت اجتماعی بین کشاورزان روستاهای زعفران و سایرین در استان خراسان جنوبی انجام شد.

روش‌ها: مطالعه حاضر، کاربردی و مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کشاورزان روستاهای زعفران و سایر روستاها در استان خراسان جنوبی در سال ۲۰۱۸ بود. نمونه شامل ۵۵۰ کشاورز (۲۷۵ نفر تولیدکننده زعفران و ۲۷۵ نفر تولیدکننده سایر محصولات) بر اساس فرمول کوکران بود که از طریق نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده برای جمع‌آوری داده‌ها، پرسشنامه استاندارد خوب بودن اجتماعی کیز (۲۰۰۴) بود که شامل ۲۸ سوال می‌شد. پس از جمع‌آوری پرسشنامه‌ها، داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۳ و آزمون t مستقل در سطح معنی‌داری P<0.05 تحلیل شدند.

نتایج: تفاوت قابل توجهی بین روستاییانی که زعفران و سایر گیاهان را می‌کارند از نظر سطح سلامت اجتماعی آن‌ها مشاهده شد (P<0.000). مقدار t به‌دست آمده برای سلامت اجتماعی، به‌عنوان متغیر وابسته، 15.47 بود. مقدار t به‌دست آمده برای تمامی جنبه‌های سلامت اجتماعی بالاتر از t قابل قبول بود (P<0.05).

نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که روستاهای زعفران نسبت به سایر گیاهان دارای انسجام اجتماعی بالاتری هستند. از آنجایی که همکاری و همیاری برای مراحل مختلف تولید زعفران ضروری است، انسجام اجتماعی به‌طور طبیعی تقویت می‌شود.

“Background: Social health is defined as the individual’s ability to effectively and efficiently play social roles without hurting other people. It is the examination of an individual’s activities and status in society. Saffron cultivation, given its special properties, such as teamwork, cooperation, and social correlation, plays a major role in social health. Thus, the current study was done to compare the social health components among the farmers in saffron villages and the others in South Khorasan Province.
Methods: The current study was applied and comparative. The statistical population included the farmers in saffron villages and the others in South Khorasan Province in 2018. The sample consisted of 550 farmers (275 producing saffron and 275 producing other plants) based on the Cochran formula who were selected through multistage sampling. The tool used to collect the data was Keyes’s standard Social Well-being Questionnaire (2004), consisting of 28 questions. After collecting the questionnaires, the data were analyzed using SPSS v. 23 and an independent t-test at a significance level of P<0.05.
Results: There was a significant difference between the villagers planting saffron and other plants regarding their social health levels (P<0.000). The obtained t-value for social health, as a dependent variable, was 15.47. The obtained t-value for all the aspects of social health was higher than the acceptable t-value (P<0.05).
Conclusion: The results showed that saffron villages had higher social solidarity, compared to other plants. Because cooperation and collaboration are necessary for different stages of saffron production, social cohesion is naturally reinforced.”