مقایسه اثربخشی و تحمل ناتراسوتیکال‌ها در اختلال افسردگی: یک مرور سیستماتیک و فراتحلیل شبکه‌ای

زمینه. ناتراسوتیکال‌ها به عنوان یک درمان جایگزین و مکمل برای اختلالات افسردگی استفاده می‌شوند. مقایسه‌های مستقیم بین ناتراسوتیکال‌های مختلف و بین ناتراسوتیکال‌ها و پلاسیبو یا داروهای ضدافسردگی محدود است. بنابراین، مشخص نیست که کدام ناتراسوتیکال‌ها بیشترین اثربخشی را دارند.

روش‌ها: ما یک فراتحلیل شبکه‌ای برای برآورد اثربخشی و تحمل مقایسه‌ای ناتراسوتیکال‌ها برای درمان اختلال افسردگی در بزرگسالان انجام دادیم. پیامد اولیه، تغییر در علائم افسردگی بود که با تفاوت میانگین استاندارد (SMD) اندازه‌گیری شد. پیامدهای ثانویه شامل نرخ پاسخ، نرخ بهبودی و اضطراب بود. تحمل به عنوان قطع درمان به هر دلیل و رویدادهای نامطلوب تعریف شد. فراتحلیل شبکه‌ای اثر تصادفی فرکانسیست انجام شد.

یافته‌ها: صد و نود و دو کارآزمایی شامل ۱۷۴۳۷ بیمار و ۴۴ ناتراسوتیکال واجد شرایط برای ورود بودند. ناتراسوتیکال‌های کمکی به طور مداوم اثربخشی بهتری نسبت به داروهای ضدافسردگی (ADT) به تنهایی در پیامدهای شامل SMD، بهبودی و پاسخ نشان دادند. ترکیبات قابل توجه شامل اسید ایکوزاپنتانوئیک + اسید دوکوزاهگزانوئیک به همراه ADT (SMD 1.04, 95% CI 0.64–1.44), S-آدنوزیل متیونین (SAMe) + ADT (0.99, 0.31–1.68), کورکومین + ADT (1.03, 0.55–1.51), روی + ADT (1.59, 0.63–2.55), تریپتوفان + ADT (1.24, 0.32–2.16), و فولات + ADT (0.64, 0.17–1.10) بودند. علاوه بر این، چهار ناتراسوتیکال درمانی تک‌دارویی اثربخشی بالاتری در مقایسه با ADT نشان دادند: EPA + DHA (0.6, 0.32–0.88), SAMe (0.52, 0.18–0.87), کورکومین (0.62, –0.17 to 1.40) و زعفران (0.69, 0.34–1.04). قابل ذکر است که EPA + DHA, SAMe, و کورکومین عملکرد قوی‌ای به عنوان درمان تک‌دارویی یا کمکی به ADT نشان دادند. اکثر ناتراسوتیکال‌ها تحمل قابل مقایسه‌ای با پلاسیبو نشان دادند.

نتیجه‌گیری: این مرور سیستماتیک گسترده و فراتحلیل شبکه‌ای از ناتراسوتیکال‌ها برای درمان اختلالات افسردگی، تعدادی از ناتراسوتیکال‌ها را نشان داد که می‌توانند به عنوان درمان کمکی یا تک‌دارویی مفید باشند.

Background. Nutraceuticals have been taken as an alternative and add-on treatment for depressive disorders. Direct comparisons between different nutraceuticals and between nutraceuticals and placebo or antidepressants are limited. Thus, it is unclear which nutraceuticals are the most efficacious.

Methods. We conducted a network meta-analysis to estimate the comparative efficacy and tolerability of nutraceuticals for the treatment of depressive disorder in adults. The primary outcome was the change in depressive symptoms, as measured by the standard mean difference (SMD). Secondary outcomes included response rate, remission rate, and anxiety. Tolerability was defined as all-cause discontinuation and adverse events. Frequentist random-effect NMA was conducted.

Results. Hundred and ninety-two trials involving 17,437 patients and 44 nutraceuticals were eligible for inclusion. Adjunctive nutraceuticals consistently showed better efficacy than antidepressants (ADT) alone in outcomes including SMD, remission, and response. Notable combinations were Eicosapentaenoic acid + Docosahexaenoic Acid plus ADT (EPA + DHA + ADT) (SMD 1.04, 95% confidence interval 0.64–1.44), S-Adenosyl Methionine (SAMe) + ADT (0.99, 0.31–1.68), curcumin + ADT (1.03, 0.55–1.51), Zinc + ADT (1.59, 0.63–2.55), tryptophan + ADT (1.24, 0.32–2.16), and folate + ADT (0.64, 0.17–1.10). Additionally, four nutraceutical monotherapies demonstrated superior efficacy compared to ADT: EPA + DHA (0.6, 0.32–0.88), SAMe (0.52, 0.18–0.87), curcumin (0.62, –0.17 to 1.40) and saffron (0.69, 0.34–1.04). It is noted that EPA + DHA, SAMe, and curcumin showed strong performance as either monotherapies or adjuncts to ADT. Most nutraceuticals showed comparable tolerability to placebo.

Conclusions. This extensive systematic review and NMA of nutraceuticals for treating depressive disorders indicated a number of nutraceuticals that could offer benefits, either as adjuncts or monotherapies.