مایکوتوکسین‌ها در ادویه‌ها و گیاهان دارویی

ادویه‌ها و گیاهان دارویی مدت‌هاست که به عنوان تقویت کننده‌های طعم و عطر، نگهدارنده‌های طبیعی، رنگ‌دهنده‌ها و اجزای کلیدی طب سنتی استفاده می‌شوند. از آنجایی که آن‌ها عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری پرورش می‌یابند، می‌توانند محیط مناسبی برای قارچ‌های توکسین‌زا فراهم کنند. تحت شرایط نامساعد در طول کشت، برداشت، ذخیره‌سازی یا حمل و نقل، این قارچ‌ها ممکن است مایکوتوکسین‌ها را به عنوان متابولیت‌های ثانویه تولید کنند. آلودگی مایکوتوکسینی در ادویه‌ها و گیاهان دارویی به دلیل اثرات سمی آن که بسته به نوع سم، دوز و وضعیت سلامت فرد در معرض قرار گرفته می‌تواند حاد یا مزمن باشد، برای دهه‌ها یک نگرانی جهانی بوده است. داده‌های ادبیات نشان می‌دهد که آفلاتوکسین‌ها (AF)، فومونیسین‌ها (FB)، تریکوتسن‌ها و زئارالنون (ZEA) شایع‌ترین آلاینده‌ها هستند که اغلب در غلظت‌های فراتر از محدودیت‌های نظارتی شناسایی می‌شوند.

Spices and medicinal herbs have long been used as flavor and aroma enhancers, natural preservatives, pigments, and key components of traditional medicine. Since they are primarily grown in tropical and subtropical regions, they can provide a favorable environment for toxigenic fungi. Under unfavorable conditions during cultivation, harvesting, storage, or transport, these fungi may produce mycotoxins as secondary metabolites. Mycotoxin contamination in spices and medicinal herbs has been a global concern for decades due to its toxic effects, which can be acute or chronic depending on the toxin type, dose, and the health status of the exposed individual. Literature data indicate that aflatoxins (AF), fumonisins (FB), trichothecenes, and zearalenone (ZEA) are the most common contaminants, often detected at concentrations exceeding regulatory limits.