زعفران و سیستم ایمنی

در تحقیق حاضر، تأثیرات شاخص‌های اقلیمی شدید بر تولید زعفران مورد مطالعه قرار گرفت. برای ارزیابی روند شاخص‌های اقلیمی شدید (۱۹۹۱–۲۰۱۵)، ۲۷ شاخص بارش و دما، که توسط تیم کارشناسی برای پایش تشخیص تغییرات اقلیمی پیشنهاد شده بود، برای برخی ایستگاه‌های همدیدی در شمال شرق ایران استفاده شد. سپس، با استفاده از تحلیل رگرسیون گام به گام، تأثیرات شاخص‌های اقلیمی شدید ارزیابی شد. سپس، با انتخاب بهترین شاخص‌ها، مدلی برای تولید زعفران پیشنهاد شد. دقت مدل با استفاده از شاخص‌های R Squared (R2، ۰.۶۸)، ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE، ۰.۶) و ریشه میانگین مربعات خطای نرمال شده (NRMSE، ۱۴) مورد پایش و ارزیابی قرار گرفت که نشان می‌دهد این مدل دارای کارآیی بالایی است.

همچنین، دقت مدل قابل قبول بود. بهترین شاخص‌ها انتخاب شدند و مدل شاخص‌های استثنایی محصول-اقلیم ارائه شد. اعتبارسنجی مدل با استفاده از انحراف نسبی (RD، ۹.۵٪) انجام شد. مدل‌سازی نشان داد که شاخص‌های روزهای تابستان، تعداد شب‌های گرمسیری، حداکثر دمای روزانه حداقل ماهانه، شاخص شب‌های خنک، حداقل و حداکثر دمای حداکثر روزانه ماهانه، بارش سالانه در روزهای مرطوب و شاخص شدت روزانه ساده، مؤثرترین شاخص‌های اقلیم استثنایی بر روی تولید زعفران هستند.

تحلیل شاخص‌ها در منطقه مطالعه نشان داد که شاخص‌های حرارتی و بارش استثنایی تغییرات قابل توجهی داشته‌اند. بنابراین، شاخص‌های استثنایی سرد دارای روند کاهشی بودند در حالی که شاخص‌های استثنایی گرم روند قوی افزایشی را نشان دادند. علاوه بر این، شاخص‌های بارش استثنایی نیز روند کاهشی داشتند.با توجه به این نتایج، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که روند افزایشی شاخص‌های گرم شدن شدید به همراه روند کاهشی شاخص‌های بارش‌های شدید، مهم‌ترین عوامل در کاهش تولید زعفران هستند.

“Saffron (Crocus sativus L.) belongs to the family Iridaceae and is indigenous to Southern Europe. Now, it is cultivated in several parts of the world such as Spain, France, Turkey, Iran, and India. It has been used in treating many diseases, in cuisines and in dying fabrics by all the ancient civilizations of the world. Advanced research on its biochemical and physiochemical properties along with the bioactivity of its compounds has confirmed its role in modern pharmacognosy. The whole plant is nowadays tested for its medicinal properties, but the dried stigmas and tops of the styles make the saffron crown of commerce. The medicinal properties are due to the presence of a number of volatile and nonvolatile aroma yielding compounds.

Picrocrocin, safranal, crocetin, and α-crocin along with the lycopene, zeaxanthin, α- and β-carotenes are important bioactive components. It is also rich in vital macro and micro elements such as Ca. P, Mg, Se, Cu, Fe, Zn, and Mn and many vitamins such as vitamin A, folic acid, riboflavin, niacin, and vitamin C and is thus an important and expensive spice.
Apart from its uses in conventional folklore medicine, recent research stresses its uses in the impairment of oxidative damage, fighting infections and inflammations, modulating immune systems, and as an antinociceptive agent. Various experiments have been conducted from preparation of plant extracts on different experimental models including mice, guinea pig in a time and dose-dependent manner to prove its efficacy. From different studies, it has been concluded that different parts of Crocus sativus, especially stigmas, can be used as a good source of antioxidative, antiinflammatory, antimicrobial, as well as antinociceptive agents. The mechanism and mode of action of the previously discussed properties will be reviewed in this chapter.”