ریزپوشانی عصاره زعفران در سیستم امولسیون دوگانه و ارزیابی پایداری ترکیبات فعال آن با استفاده از روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی

در این مطالعه، یک سیستم امولسیون دوتایی بر اساس یک امولسیون ساده اولیه بهینه‌سازی شده توسعه داده شد تا پایداری ترکیبات مؤثر زعفران (کرکین، پیکروکرکین و سافرانال) افزایش یابد. بدین منظور، تأثیر غلظت‌های مختلف سورفکتانت (۱۰، ۱۲.۵ و ۱۵ درصد) و انواع مختلف کربوهیدرات‌ها (شکر، سوربیتول و دکستران) بر پایداری امولسیون ساده مورد بررسی قرار گرفت. روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی برای شناسایی روابط بین تغییرات کمی ترکیبات فعال و ویژگی‌های کیفی امولسیون استفاده شد.

بر اساس نتایج، روز هفتم به‌عنوان یک نقطه بحرانی شناخته شد که تغییرات چشمگیری در ویژگی‌های کیفی امولسیون با از دست دادن ترکیبات فعال زعفران همزمان بود.به عبارت دیگر، تغییرات فیزیکی در ثبات امولسیون به خوبی با روند تخریب ترکیبات فعال همبستگی داشت، هرچند که تغییرات پیکروکروسین مستقل یافت شد. همچنین مشخص شد که افزودن 1% وزن به وزن سوربیتول به عصاره آبی زعفران به طور قابل توجهی نرخ از دست رفتن ترکیبات فعال زعفران در امولسیون را کاهش می‌دهد.

علاوه بر این، امولسیون دوگانه عمر نیمه‌life ترکیبات فعال زعفران را در طی یک دوره ذخیره‌سازی 14 روزه افزایش داد. نتایج نشان داد که سیستم امولسیون دوگانه یک روش مناسب برای عصاره زعفران بود، اما خواص کیفی امولسیون اولیه نیز تأثیر زیادی بر روی ثبات آن‌ها داشت. همچنین می‌توان از روش‌های تحلیل چندمتغیره برای شفاف‌سازی روابط بین خواص کیفی امولسیون و ترکیبات فعال محبوس در آن استفاده کرد.

“In this study, a double emulsion system was developed based on an optimized initial simple emulsion with the view to increase the stability of effective saffron compounds (crocin, picrocrocin and safranal). To this end the effect of various concentrations of surfactant (10, 12.5 and 15%) and different types of carbohysrates (sucrose, sorbitol, and dextran) on the stability of simple emulsion was investigated. The principal component analysis method was used to identify the relationships between the quantitative changes of the active components and quality attributes of the emulsion.

Based on the results, day 7 was recognized as a critical point on which dramatic changes in the quality attributes of the emulsion coincided with the loss of saffron active compounds. In other words, physical changes in the stability of emulshion correlated well with the destruction trend of active compounds, although picrocrocin changes were found to be of independents. Also, it was revealed that the incorporation of 1% w/w sorbitol into the aqueous extract of saffron significantly decreased the loss rate of saffron active compounds in the emulsion.

In addition, the double emulsion increased the half-life of saffron active compounds during a 14 day storage period. The results showed that double emulsion system was a suitable method for saffron extract, but the qualitative properties of initial emulsion also had a great influence on their stability. Multivariate analysis methods can also be used to clarify the relationships between the qualitative properties of the emulsion and the active compounds entrapped within it”