خواص داروشناختی و پتانسیل درمانی زعفران (Crocus sativus L.) در اوsteosarcoma

اهداف: در این مطالعه جامع، ما قصد داشتیم خواص دارویی و اهمیت درمانی زعفران را در سلول‌های سرطان استخوان (استخوان‌سارکوم) بررسی کنیم. روش‌ها: مواد گیاهی از منطقه سفربولوا در کارابوک، ترکیه تهیه شد. برای تعیین خواص ضدسرطانی، آزمایش‌های viability سلول با رنگ‌سنجی تیترازولیوم برومید (MTT)، تشکیل کلونی، بسته شدن زخم، آزمایش نردبان DNA و تجزیه و تحلیل بیان ژن با استفاده از PCR زمان واقعی انجام شد. همچنین، التهاب سلولی، وضعیت آنتی‌اکسیدان کل و اکسیدان‌ها نیز تعیین شد.

یافته‌های کلیدی: عصاره‌های دی‌کلرومتان و هگزان زعفران به‌طور معناداری تکثیر سلول را مهار کرده و با توانایی‌های تشکیل کلونی و مهاجرت سلول‌های سرطان استخوان U2-OS تداخل کردند. همچنین، هر دو عصاره فعال‌سازی ژن سرکوبگر تومور CDKN2B را القا کرده و مورفولوژی سلولی را تغییر دادند که شبیه به القای آپوپتوز است.با این حال، تخریب DNA پس از درمان با عصاره‌ها مشاهده نشد. همچنین مشخص شد که زعفران تأثیر قابل توجهی بر التهاب سلولی ندارد. به‌طور غیرمنتظره، هر دو عصاره دی‌کلرومتان و هگزان زعفران تأثیر قابل توجهی بر وضعیت آنتی‌اکسیدان و اکسیدان سلولی نداشتند. در نهایت، اسید وانیلین، رسوراترول، اسید کافئیک و اسید ۴-هیدروکسی بنزوئیک در عصاره‌های ما بسیار غنی بودند. یافته‌های این مطالعه خواص ضدپروپیلری و ضدسرطانی زعفران را در اوستئوسارکوما به‌طور معناداری نشان داد.

“Objectives In this comprehensive study, we aimed to investigate pharmaco logical properties and therapeutic significance of saffron in osteosarcoma cancer cells.
Methods Plant materials were obtained from Safranbolu district of Karabuk, Turkey. For the determination of anticancer properties, thiazolyl blue tetrazolium bromide (MTT) cell viability, colony formation, wound closure, DNA ladder assays and gene expression analysis by real-time PCR were performed. Also, cel lular inflammation, total antioxidant and oxidants status were determined.
Key findings Dichloromethane and hexane extracts of saffron were significantly inhibited cell proliferation and interfered with colony forming and migration capabilities of U2-OS osteosarcoma cancer cells. Also, both extracts induced the activation of tumour suppressor CDKN2B gene and altered cellular morphology resembling the induction of apoptosis. However, DNA fragmentation was not observed after extract treatments. Saffron was also found to have no significant effect on cellular inflammation. Unexpectedly, both dichloromethane and hexane extracts of saffron had no marked effect on cellular total antioxidant and oxidant status. Lastly, vanillic acid, resveratrol, caffeic acid and 4-hydroxybenzoic acid were found to be highly rich in our extracts. Conclusions Findings of this study demonstrated significant antiproliferative and antitumorigenic properties of saffron in osteosarcoma”