تبیین خواص فرار و مورفولوژیکی گل زعفران تحت تأثیر تنش خشکی کنترل شده ناشی از پلی‌اتیلن گلیکول

زعفران یکی از محصولات مهم در میان گیاهان زینتی و دارویی-معطر است. پلی‌اتیلن گلیکول ۶۰۰۰ یکی از شبیه‌سازهای شناخته شده و کارآمد است که برای این منظور استفاده می‌شود. در این مطالعه، بنه‌های زعفران در گلدان‌های حاوی پرلیت کشت شدند و محلول پلی‌اتیلن گلیکول ۶۰۰۰ در غلظت‌های ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد اعمال گردید. از سیستم HS-SPME-GC-MS برای شناسایی ترکیبات فرار گل‌های زعفران استفاده شد و در مجموع ۲۸ ترکیب فرار شناسایی گردید. سافرانال به عنوان غالب‌ترین ترکیب فرار در گل‌های زعفران اندازه‌گیری شد و آزادسازی ترکیبات فرار شاخص با افزایش دوز پلی‌اتیلن گلیکول به شدت افزایش یافت. اوکارون به عنوان یک ترکیب کتونی مهم شناسایی شد و الکل فنیل اتیل به عنوان فراوان‌ترین ترکیب الکلی فرار یافت شد. علاوه بر این، کتون‌ها، پیرول، لاکتون، استرها و سایر ترکیبات گوگردی با مصرف پلی‌اتیلن گلیکول افزایش یافتند. بر اساس مشاهدات مورفولوژیکی، کاهش در وزن خشک گیاه، وزن تر گیاه، قطر بنه، تعداد بنه‌های دختری و تعداد گل بین گیاهان شاهد و تیمار شده با پلی‌اتیلن گلیکول مشاهده شد. با این حال، افزایش در تعداد ریشه و طول ریشه مشاهده گردید. از سوی دیگر، طول برگ با مصرف ۵ درصد پلی‌اتیلن گلیکول افزایش یافت اما در غلظت‌های بالاتر کاهش نشان داد.

Crocus sativus L., known as saffron, is one of the major crops among ornamental and medicinal aromatic plants. Polyethylene glycol (PEG) 6000 is one of the well- known and efficient simulators used for this purpose. In this study, saffron corms were cultivated in pots containing perlite, and the PEG 6000 solution was applied at 5%, 10% and 15% concentrations. A HS- SPME- GC- MS system was used to elucidate volatiles of saffron flowers, and a total of 28 volatiles was detected. Safranal was measured as the most dominant volatile compound in saffron flowers, and the release of marker volatiles was dramatically increased with the increasing PEG 6000 dosage. Eucarvone was found to be an important ketone compound, Phenethyl alcohol was found to be the most abundant volatile alcohol compound. Additionally, ketones pyrrole, lactone, esters and other sulphurous components increased with PEG 6000 application. According to the morphological observations, decreases were observed in plant dry weight (PDW), plant fresh weight (PFW), corm diameter (CD), daughter corm (DCN), and flower number (FN), between the control plants and those treated with PEG 6000. However, an increase was detected in root number (RN) and root length (RL). Leaf length (LL), on the other hand, increased with a 5% PEG application but decreased with higher concentrations.