بررسی تأثیر کافئین بر اثربخشی کروسین در بهبود علائم رفتاری و تغییرات بافت مغزی در هیپوکامپ در دوره پس از…

پیشینه: اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک بیماری روانی ناتوان‌کننده است. اگرچه کروسین پتانسیل کاهش علائم مرتبط با استرس را نشان داده است، اما فراهمی زیستی پایین آن اثربخشی آن را محدود می‌کند. کافئین ممکن است با تعدیل آنزیم‌های کبدی، فراهمی زیستی ترکیبات مختلف را افزایش دهد. این مطالعه بررسی کرد که آیا کافئین می‌تواند اثربخشی کروسین را در مدل موش صحرایی مبتلا به PTSD بهبود بخشد یا خیر.
مواد و روش‌ها:
موش‌های صحرایی نر ویستار (8 تا 10 هفته‌ای) به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل، PTSD، درمان شده با کروسین، درمان شده با کافئین و درمان شده با کروسین + کافئین. PTSD با استفاده از شوک‌های مکرر پا القا شد و به دنبال آن 7 روز درمان انجام شد. ارزیابی‌های رفتاری با استفاده از آزمون‌های ماز بعلاوه مرتفع و شاتل باکس انجام شد. سطح کورتیکوسترون سرم به عنوان یک نشانگر بیوشیمیایی اضطراب اندازه‌گیری شد و ارزیابی بافت‌شناسی هیپوکامپ با استفاده از رنگ‌آمیزی کرزیل ویولت و گلژی-کاکس انجام شد.
نتایج:
درمان ترکیبی در مقایسه با هر یک از ترکیبات به تنهایی، سطح کورتیکوسترون سرم را به طور قابل توجهی کاهش داد (P < 0.01). بهبودهای رفتاری – از جمله افزایش نظافت، زمان صرف شده در بازوهای باز و کاهش زمان تأخیر در انجماد – در گروه کروسین + کافئین بیشتر مشهود بود. تجزیه و تحلیل بافت شناسی همچنین کاهش آسیب عصبی را در این گروه نشان داد.
نتیجه گیری:
ما نتیجه گرفتیم که ترکیبی از کروسین و کافئین می‌تواند اثربخشی کروسین به تنهایی را بهبود بخشد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کافئین می‌تواند به افزایش بیشتر اثربخشی محافظت عصبی کروسین در این مدل کمک کند.

Background:
Post-traumatic stress disorder (PTSD) is a debilitating psychiatric condition. Although crocin has shown potential in reducing stress-related symptoms, its low bioavailability limits its effectiveness. Caffeine may enhance the bioavailability of various compounds by modulating liver enzymes. This study examined whether caffeine could improve crocin’s efficacy in a rat model of PTSD.
Materials and Methods:
Male Wistar rats (8–10 weeks old) were divided into five groups: control, PTSD, crocin-treated, caffeine-treated, and crocin + caffeine-treated. PTSD was induced using repeated foot shocks, followed by 7 days of treatment. Behavioral assessments were performed using the elevated plus maze and shuttle box tests. Serum corticosterone levels were measured as a biochemical marker of anxiety, and histological evaluation of the hippocampus was conducted using Cresyl Violet and Golgi–Cox staining.
Results:
The combination treatment significantly reduced serum corticosterone levels compared to either compound alone (P < 0.01). Behavioral improvements—including increased grooming, time spent in open arms, and reduced freezing latency—were most pronounced in the crocin + caffeine group. Histological analysis also revealed reduced neuronal damage in this group.
Conclusions:
We concluded that a combination of crocin and caffeine could improve the efficacy of crocin given alone. These findings indicate that caffeine can help further enhance the neuroprotective efficacy of crocin in this model.