برداشت کارآمد زعفران با استفاده از برنامه‌ریزی عدد صحیح

در میان محصولات مختلف موجود در کشاورزی، زعفران نقش عمده‌ای در سهم ایران از تولید ناخالص داخلی و رشد درآمد سرانه ایفا می‌کند. به دلیل کمبود نیروی کار و مدت زمان کوتاه برداشت، مناطق زیر کشت زعفران در ایران در سال‌های آینده کاهش خواهد یافت. بنابراین، برنامه‌ریزی مناسب برای استفاده بهینه از نیروی کار یکی از مهم‌ترین تکنیک‌ها برای دستیابی به برداشت مؤثر است. در این راستا، یک مدل برنامه‌ریزی صحیح برای حل مشکل در این مقاله پیشنهاد شده است.

تعداد شیفت‌های کاری و ساعت‌های کاری در هر شیفت یکی از متغیرهای تصمیم‌گیری در مدل پیشنهادی است که تابع هدف، یعنی حداقل کردن هزینه کل نیروی کار را برآورده می‌کند، با قیدهایی شامل تعداد ساعت‌های کاری در هر شیفت، سرعت نیروی کار، تعداد مزارع که باید در هر روز برداشت شوند و رابطه بین ساعات کاری هر کارگر و هزینه اختصاص‌یافته. برای ارزیابی مدل پیشنهادی، ما از داده‌های جمع‌آوری شده از مزارع واقع در مناطق مختلف قائن، استان خراسان جنوبی، ایران استفاده می‌کنیم. با مقایسه خروجی مدل پیشنهادی با وضعیت واقعی، توانایی مدل تأیید می‌شود. در نهایت، نکات نهایی و پیشنهاداتی برای تحقیقات آینده ارائه شده است.

“Among various products available in agriculture, saffron plays a major role in contributing to Iran’s gross domestic product and per capita income growth. Due to shortage of workforce and short duration of harvesting, areas under cultivation of saffron in Iran will be declining in coming years. Thus, proper planning for optimum use of workforce is one of the most important techniques to access efficient harvesting. In this regard, an integer programming model is proposed to solve the problem in this paper.

Number of working shift and working hours in each shift are among decision variables in the proposed model, which satisfy the objective function, i.e. minimizing the total cost of workforce, with constrains including number of working hours in each shift, speed of workforce, number of fields that should be harvested in each day and relationship be tween working hours of each worker and the cost allocated. To evaluate the proposed model, we employ the data collected from fields located in different areas of Qaen, South Khorasan province, Iran. By comparing the output of the proposed model to the real situation, the ability of the model is confirmed. Finally, concluding remarks and suggestions for future research are provided”