استراتژی‌های مدیریت علف‌های هرز تابستانی برای زعفران

زعفران (Crocus sativus) منبع زعفران است که به عنوان ادویه آشپزی، رنگ طبیعی و دارو استفاده می‌شود. بیشتر زعفران در غرب آسیا و مدیترانه تولید می‌شود. با این حال، زعفران به خوبی با مناطق معتدل آمریکای شمالی سازگار است و علاقه به تولید زعفران داخلی رو به افزایش است. این امر نیاز به روش‌های تولید زعفران متناسب با آب و هوای معتدل و سیستم‌های کشاورزی که از نظر زمین محدود هستند را ایجاد کرده است. این مطالعه در ژوئن 2020 آغاز شد و تا نوامبر 2021 ادامه یافت. چهار تیمار مدیریت علف‌های هرز مورد ارزیابی قرار گرفت: 1. کشت چند ساله زعفران با پوشش تابستانی (PT)؛ 2. کشت چند ساله زعفران با کشت مکانیکی در طول خواب تابستانی (PC)؛ 3. کشت سالانه زعفران (کاشت در شهریور و حفر در خرداد) (A)؛ 4. تولید ریحان (Ocimum basillicum) بر روی زعفران خفته (PB). یک تیمار پنجم ریحان در کشت خالص برای آزمایش اثرات کشت مخلوط با زعفران کروکوس بر عملکرد ریحان در نظر گرفته شد. طرح آزمایشی RCB با چهار تکرار بود. داده‌ها در مورد عملکرد زعفران، عملکرد ریحان و تمام ورودی‌ها از جمله نیروی کار جمع‌آوری شدند. در سال 2020، تیمارهای PT و A بیشترین عملکرد زعفران را تولید کردند که به طور قابل توجهی بیشتر از تیمارهای PC و PB بود. PT به طور قابل توجهی گل‌های بیشتری نسبت به سایر تیمارها تولید کرد، در حالی که A کلاله‌های به طور قابل توجهی سنگین‌تری داشت. در سال 2021، تیمار SB بیشترین گل و بالاترین عملکرد را تولید کرد که به طور قابل توجهی بیشتر از تیمار SC بود. مهمتر از همه، هیچ یک از روش‌های مدیریت علف‌های هرز تابستانی مورد آزمایش، عملکرد زعفران را نسبت به روش استاندارد کشت چند ساله با کشت کاهش ندادند. هیچ تفاوت معنی‌داری در عملکرد بین کشت مخلوط ریحان با زعفران در حال خواب و ریحان کشت شده در کشت خالص مشاهده نشد. کشت مخلوط زعفران و ریحان بیشترین درآمد را در هر متر مربع ایجاد کرد، در حالی که کاشت تابستانی کمترین هزینه را برای نیروی کار و مواد داشت.

Saffron crocus (Crocus sativus ) is the source of saffron, which is used as a culinary spice, a natural dye, and a medicine. Most saffron is produced in western Asia and the Mediterranean. However, saffron crocus is well adapted to temperate areas of North America, and interest in domestic saffron production is growing. This has created a need for saffron production methods suited to mesic climates and agricultural systems which are land-limited. The study was initiated in June 2020 and continued through November 2021. Four weed management treatments were evaluated: 1. Perennial cropping of saffron crocus with summer tarping (PT); 2. Perennial cropping of saffron crocus with mechanical cultivation during summer dormancy (PC); 3. Annual cropping of saffron crocus (planted in September and dug in June) (A); 4. Production of basil (Ocimum basillicum) on top of dormant saffron crocus (PB). A fifth treatment of basil in monoculture was included to test for effects of intercropping with saffron crocus on basil yields. The experimental design was RCB with four replications. Data were collected on saffron yields, basil yields, and all inputs including labor. In 2020 treatments PT and A produced the highest saffron yields, significantly more than treatments PC and PB. PT produced significantly more flowers than the other treatments, while A had significantly heavier stigmas. In 2021 treatment SB produced the most flowers and the highest yields, significantly more than treatment SC. Most importantly, none of the summer weed management methods tested reduced saffron yields relative to the standard practice of perennial cropping with cultivation. No significant differences in yield were found between basil intercropped with dormant saffron and basil grown in monoculture. Inter-cropping saffron and basil produced the most revenue per m2 while summer tarping had the lowest cost for labor and materials.