اثر محافظتی زعفران بر آسیب ایسکمی مغزی در مراحل پایانی از طریق مهار آستروگلیوز و تشکیل زخم گلیالی در موش‌ها

این مطالعه به بررسی اثرات عصبی محافظتی و زخم گلیالی مرتبط با زعفران (Crocus sativus L.) بر ایسکمی مغزی در مرحله آخر در موش‌های صحرایی می‌پردازد. ایسکمی مغزی کانونی با انسداد شریان مغزی میانه (MCAO) در موش‌های صحرایی اسپراگ داولی القا شد که به‌طور تصادفی به گروه شاهد، گروه MCAO، گروه ایداراوون (به‌عنوان کنترل مثبت) و گروه‌های زعفران (عصاره زعفران ۳۰، ۱۰۰، ۳۰۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. زعفران به‌صورت خوراکی به مقدار ۲ ساعت در روز اول و از روز ۲ تا ۴۲ بعد از ایسکمی روزانه یک‌بار تجویز شد. تغییرات رفتاری از روز ۴۳ تا ۴۶ بعد از ایسکمی برای ارزیابی اثرات زعفران ثبت شدند.

همچنین حجم انفارکت، چگالی نورون‌های زنده، آستروسیت‌های فعال و ضخامت زخم گلیالی بررسی شد. بیان‌های GFAP، نوروكان، فسفوكان، و نوروفیلامنت و مقادیر سیتوکین‌های التهابی به‌روش‌های وسترن بلاتینگ و ELISA شناسایی شدند.زعفران به بهبود کاهش وزن، نقصان عصبی و فعالیت خودجوش کمک کرد. همچنین حالت اضطرابی و اختلالات شناختی را که با آزمایش‌های ماز به علاوه (EPM)، آزمایش دفن مهره (MBT) و آزمایش شناسایی شیء نو (NORT) شناسایی شده بود، بهبود بخشید. رنگ‌آمیزی با آبی تولوئید نشان داد که درمان با زعفران حجم ایسکمی را کاهش داده و چگالی نورون‌ها را در قشر در ناحیه مرزی ایسکمی افزایش می‌دهد.

تعداد آستروسیته‌های فعال و ضخامت اسکار گلایی در ناحیه پنامبرا بعد از درمان با زعفران کاهش یافت. علاوه بر این، زعفران محتوای IL-6 و IL-1β را کاهش داده و محتوای IL-10 را در ناحیه مرزی ایسکمی افزایش داد. بیان GFAP، نوروکَن و فسفوکَن در ناحیه مرزی ایسکمی و ناحیه مرکزی ایسکمی پس از درمان با زعفران کاهش یافت. زعفران اثرات پیشگیری از نورون‌ها را بر ایسکمی مغزی دیرهنگام اعمال کرده و با کاهش آستروگلیوز و تشکیل اسکار گلایی پس از آسیب ایسکمی همراه است.

This study is to explore the neuroprotective effects and involved glial scar of saffron (Crocus sativus L.) on the late cerebral ischemia in rats. Focal cerebral ischemia was induced by middle cerebral artery occlusion (MCAO) in Sprague Dawley rats that were randomly divided into sham group, MCAO group, edaravone group (as a positive control) and saffron groups (saffron extract 30, 100, 300 mg/kg). Saffron was administered orally at 2 h at the first day and once daily from day 2 to 42 after ischemia. Behavioral changes were detected from day 43 to 46 after ischemia to evaluate the effects of saffron. Infarct volume, survival neuron density, activated astrocyte, and the thickness of glial scar were also detected. GFAP, neurocan, phosphocan, neurofilament expressions and inflammatory cytokine contents were detected by Western-blotting and ELISA methods, respectively.

Saffron improved the body weight loss, neurological deficit and spontaneous activity. It also ameliorated anxiety-like state and cognitive dysfunction, which were detected by elevated plus maze (EPM), marble burying test (MBT) and novel object recognition test (NORT). Toluidine blue staining found that saffron treatment decreased the infarct volume and increased the neuron density in cortex in the ischemic boundary zone. The activated astrocyte number and the thickness of glial scar in the penumbra zone reduced after saffron treatment. Additionally, saffron decreased the contents of IL-6 and IL-1β, increased the content of IL-10 in the ischemic boundary zone. GFAP, neurocan, and phosphocan expressions in ischemic boundary zone and ischemic core zone all decreased after saffron treatment. Saffron exerted neuroprotective effects on late cerebral ischemia, associating with attenuating astrogliosis and glial scar formation after ischemic injury.