اهمیت دارویی زعفران: یک مطالعه مروری

زعفران (Crocus sativus L.) یک محصول ادویه‌ای با ارزش بالا و حجم کم است که در تمام اروپا مدیترانه و غرب آسیا در پاییز به گل می‌نشیند. زعفران که عمدتاً یک گیاه دارویی است، از دوران باستان نه تنها به عنوان چاشنی آشپزی، بلکه به عنوان منبع رنگ، عطر و دارو مورد توجه بوده است. زعفران برای اهداف دارویی برای دهه‌ها استفاده شده است. تحقیقات فارماکولوژیک مدرن، بخش بزرگی از دانش سنتی در مورد اثرات دارویی زعفران را تأیید می‌کند. زعفران به عنوان تقویت‌کننده و ضدافسردگی شناخته شده و در فرهنگ‌های باستانی مختلف برای تقویت هضم، تسکین سرفه، تسهیل قاعدگی، شل کردن اسپاسم‌های عضلانی، آرام کردن اضطراب و بهبود خلق‌وخو استفاده شده است.

Saffron (Crocus sativus L.) is an autumn flowering high value, low volume spice crop that grows throughout Mediterranean Europe and Western Asia. Saffron primarily a herb has been valued since antiquity not only as a culinary condiment, but also as a source of dye, perfume and medicine. Saffron has been used for medicinal purposes since decades. Modern pharmacological research confirms large parts of traditional knowledge regarding the medicinal effects of saffron. Saffron is regarded as tonic and antidepressant and has been used in various ancient cultures for strengthening digestion, relieving coughs, smoothing menstruation, relaxing muscle spasms, calming anxiety and improving mood.