بررسی تأثیر عصاره آبی زعفران (Crocus sativus L.) بر شاخص‌های پریودنتال بیماران مبتلا به پریودنتیت ژنرالیزه

خواص درمانی زیادی برای زعفران (Crocus sativus L.) گزارش شده است، از جمله اثرات ضد التهابی به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی قوی و توانایی آن در تجمع رادیکال‌های آزاد اکسیژن توسط اجزایی مانند کروسین و کروستین. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر ضد التهابی زعفران بر درمان بیماران مبتلا به پریودنتیت بود. 40 بیمار مبتلا به پریودنتیت عمومی متوسط ​​تا شدید انتخاب و به طور تصادفی به گروه‌های مداخله و کنترل تقسیم شدند. به گروه مداخله آموزش داده شد که به مدت 2 هفته دو بار در روز از دهانشویه حاوی عصاره آبی زعفران استفاده کنند. در حالی که از اعضای گروه کنترل خواسته شد که کلرهگزیدین را به عنوان دهانشویه استاندارد طلایی استفاده کنند. شاخص عمق پروبینگ لثه، شاخص لثه اصلاح شده و شاخص خونریزی لثه شرکت‌کنندگان قبل و یک ماه پس از مداخله اندازه‌گیری شد. میزان رضایت بیماران از طعم دهانشویه نیز اندازه‌گیری شد. آزمون T و آزمون من-ویتنی برای تجزیه و تحلیل آماری انجام شد. تفاوت معنی‌داری از نظر شاخص‌های لثه قبل و چهار هفته پس از استفاده از دهانشویه‌های زعفران و کلرهگزیدین مشاهده شد (p value: 0.001). با این حال، هیچ تفاوت آماری معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد. بیماران پس از استفاده از دهانشویه عصاره آبی زعفران نسبت به دهانشویه کلرهگزیدین، سطح بالاتری از رضایت از طعم را گزارش کردند (p value: 0.021). دهانشویه زعفران اثر درمانی قابل مقایسه‌ای با دهانشویه استاندارد طلایی، کلرهگزیدین، نشان داد و ممکن است به عنوان یک درمان کمکی برای مدیریت پریودنتیت مفید باشد.

Many therapeutic properties have been reported for saffron (Crocus sativus L.), including anti-inflammatory effects due to its strong antioxidant properties and the ability to accu-mulate oxygen free radicals by components such as crocin and crocetin. The aim of this study was to evaluate the anti-inflammatory effect of saffron on the treatment of patients with periodontitis. 40 patients with moderate to severe generalized periodontitis were selected and divided randomly into the intervention and control groups. The interven-tion group was instructed to use a mouthwash containing aqueous saffron extract twice a day for 2 weeks; while the control group members were asked to apply chlorhexidine as the gold standard mouthwash. The participants’ gingival probing depth index, modified gingival index, and gingival bleeding index were measured before and one month after the intervention. The patients’ level of satisfaction on the taste of mouthwash was also measured. T-test and Mann-Whitney test were run for statistical analysis. A significant difference was observed in terms of the gingival indices before and four weeks after using both saffron and chlorhexidine mouthwashes (p value: 0.001). However, no statistically significant difference was found between two groups. Patients reported higher levels of taste satisfaction after using saffron aqueous extract mouthwash than the chlorhexidine mouthwash (p value: 0.021). Saffron mouthwash showed comparable therapeutic effect to the gold standard mouthwash, chlorhexidine, and may be helpful as an adjunct treatment for management of periodontitis.