تغییرات در برخی پارامترهای قلبی مشاهده‌ای و بیان PGC1-α قلبی پس از هشت هفته تمرین استقامتی و مصرف زعفران در مدل‌های حیوانی بیماری آلزایمر

مقدمه: ارتباط بین بیماری آلزایمر (AD) و بیماری قلبی اخیراً گزارش شده است. مطالعات قبلی نقش مفید تمرین استقامتی (ET) و زعفران (Sa) را بر سلامت قلب و سیستم عصبی گزارش کرده‌اند، اما اثر تعاملی آنها هنوز به خوبی شناخته نشده است. بنابراین، هدف از این مطالعه تعیین تغییرات در برخی از پارامترهای قلبی مشاهده‌ای و بیان PGC1-α قلبی پس از 8 هفته مصرف ET و Sa در مدل‌های حیوانی آلزایمر بود. روش‌ها: در این کارآزمایی تجربی، 40 موش صحرایی مبتلا به آلزایمر (با تزریق داخل صفاقی 8 میلی‌گرم بر کیلوگرم نوروتوکسین تری متیل تین) به گروه‌های (1) آلزایمر، (2) شم (Sh)، (3) آلزایمر، (4) آلزایمر و (5) آلزایمر + آلزایمر تقسیم شدند. علاوه بر این، برای ارزیابی اثر القای آلزایمر بر متغیرهای تحقیق، 8 موش صحرایی سالم در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. گروه‌های 4 و 5 به مدت 8 هفته، سه جلسه 15 تا 30 دقیقه‌ای در هفته با سرعت 20 تا 15 متر در دقیقه دویدند. گروه‌های ۳ و ۵ هر روز ۲۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم عصاره آبی گیاه سالیسیلیک اسید را به صورت صفاقی دریافت کردند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از آزمون‌های t وابسته، تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی، تحلیل کوواریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۲.۰ استفاده شد (P ≥ ۰.۰۵). یافته‌ها: در گروه‌های سالیسیلیک اسید و تمرین هوازی + سالیسیلیک اسید، وزن قلب، نسبت وزن قلب به وزن بدن و بیان PGC1-α قلبی بالاتر بود و وزن بدن این گروه‌ها در مقایسه با گروه آلزایمر به طور معنی‌داری کمتر بود (P ≤ ۰.۰۵). علاوه بر این، در گروه تمرین هوازی، وزن قلب بیشتر از وزن بدن و وزن کل بدن در مقایسه با گروه آلزایمر کمتر بود (P ≤ ۰.۰۵). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که تعامل سالیسیلیک اسید و تمرین هوازی + سالیسیلیک اسید با افزایش بیان PGC1-α، عملکرد قلب و برخی پارامترهای مرتبط با سلامت قلب را بهبود می‌بخشد، اما تأثیر تمرین به نوع و شدت آن بستگی دارد که باید بیشتر مورد مطالعه قرار گیرد.

Introduction: The link between Alzheimer’s disease (AD) and heart disease has recently been reported. Previous studies have reported the beneficial role of endurance training (ET) and saffron (Sa) on the heart and nervous system health, but their interactive effect is not yet well known. Therefore, the aim of this study was to determine changes in some observational cardiac parameters and cardiac PGC1-α expression after 8 weeks of ET and Sa consumption in animal models of AD. Methods: In this experimental trial, 40 rats with AD (by intraperitoneal injection of 8 mg/kg neurotoxin Trimethytin) were divided into (1) AD, (2) sham (Sh), (3) Sa, (4) ET, and (5) ET + Sa groups. Additionally, to evaluate the effect of AD induction on the esearch variables, 8 healthy rats were included in the healthy control (HC) group. Groups 4 and 5 ran for 8 weeks, three 15-30 minute sessions per week at a speed of 20-15 m/min. Groups 3 and 5 received 25 mg/kg aqueous extract of Sa peritoneally each day. To analyze the data, dependent samples t test, one-way analysis of variance and Turkey’s post hoc test, analysis of covariance with Bonferroni’s post hoc test in SPSS version 22.0 were used (P ≥ 0.05). Results: In the Sa and ET + Sa groups, heart weight, heart weight to body weight ratio, and cardiac PGC1-α expression were higher and the body weight of these groups was significantly lower compared with the AD group (P ≤ 0.05). Moreover, in the ET group, heart weight was higher than body weight and total body weight was lower compared to the AD group (P ≤ 0.05). Conclusion: It seems that Sa and ET + Sa interaction improve heart function and some parameters related to heart health by increasing PGC1-α expression, but the effect of training depends on its type and intensity, which should be further studied.