اثر عصاره‌های آبی آلیلوپاتیک برگ و غده زعفران (Crocus sativus L.) بر معیارهای جوانه‌زنی چاودار (Secale cereale L.) و جو دوسر (Avena ludoviciana L.)

امروزه، در پاسخ به پیامدهای استفاده از علف‌کش‌های شیمیایی و کاهش تدریجی محصولات کشاورزی، روش‌های بیولوژیکی مناسبی برای کنترل علف‌های هرز شناسایی شده‌اند. در این زمینه، آللوپاتی می‌تواند پتانسیل مفیدی برای کنترل بیولوژیکی علف‌های هرز نشان دهد. بنابراین، به منظور ارزیابی اثرات آللوپاتیک غده و برگ‌های زعفران (Crocus sativus L.) بر ویژگی‌های جوانه‌زنی و رشد اولیه دو گونه علف هرز شامل چاودار (Secale cereale L.) و جو (Avena ludoviciana L.)، طرحی عاملی بر اساس طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه علوم بذر، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند در سال 2015 اجرا شد. تیمارها شامل بافت‌های زعفران در 2 سطح (برگ و غده) و غلظت عصاره آبی در پنج سطح (شامل 0، 0.5، 1، 1.5 و 2 درصد) بودند.ویژگی‌های مورد مطالعه شامل درصد جوانه‌زنی، نرخ جوانه‌زنی، طول ریشه اولیه، وزن تازه ریشه، وزن خشک ریشه و زمان میانگین جوانه‌زنی بودند. نتایج نشان داد که بافت‌ها و غلظت‌های آبی زعفران تأثیرات معنی‌داری بر تمام ویژگی‌های ارزیابی‌شده در دو علف هرز داشتند. کمترین درصد جوانه‌زنی بذر چاودار و جو در غلظت ۲٪ عصاره ریزوم و برگ‌ها مشاهده شد (به ترتیب تا ۷۴.۶٪ و ۶۶.۶٪ کاهش نسبت به کنترل). همچنین نرخ جوانه‌زنی جو با غلظت ۲٪ عصاره کاهش یافت (تا ۵۰٪ کاهش نسبت به کنترل) اما نرخ جوانه‌زنی چاودار با غلظت عصاره به طور معنی‌داری تحت تأثیر قرار نگرفت. بر اساس آزمون‌های مقایسه متعامد، مهار الجلوپاتیک برگ‌ها بر چاودار و جو بیشتر از سایر بافت‌ها بود.

Nowadays, in response to the consequences of chemical herbicide application and gradual reduction of farm crops, suitable biological methods have been identified to control the Weeds. In this respect allelopathic can be show useful potential for biological to control of Weeds. So in order to evaluate the allelopathic effects of saffron (Crocus sativus L. ) corm and leaves aqueous concentrations on germination characteristics and preliminary growth of tow Weed species including rye (Secale cereale L. ) and oat (Avena ludoviciana L. ), a factorial layout was conducted based on a completely randomized design with three replications at Seed Science laboratory, Faculty of Agriculture, University of Birjand during 2015. Treatments included saffron tissues at 2 levels (such as leaves and corms) and water extract concentrations at five levels (including 0, 0. 5, 1, 1. 5 and 2 percent). Studied traits were germination percentage, germination rate, Radicle length, radicle fresh weight, radicle dried weight and mean germination time. Results showed that the tissues and aqueous concentrations of saffron had significant effects on all evaluated traits in two Weeds. The lowest seed germination percentage of rye and oat were observed at 2% concentrations of corm and leaves extracts (up to 74. 6% and 66. 6% reduction compared to control, respectively). Also, the germination rate of oat decreased (up to 50% compared to control) with 2% concentration of extract but the rate of germination on rye was not significantly affected by extract concentrations. Based on orthogonal comparison tests, the allelopathic Inhibition of leaves on rye and oat were higher than other tissue.