اثر ژنوپروتکتیو عصاره زعفران (Crocus sativus L.) بر ژنوتوکسیسیته ناشی از دوکسوروبیسین در مگس سرکه (Drosophila melanogaster)

Crocus sativus L. (زعفران) یک گیاه دارویی است که از زمان‌های قدیم برای پیشگیری و درمان بیماری‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. زعفران همچنین دارای عطر متمایزی است و علاوه بر اثرات درمانی، به عنوان رنگ‌دهنده غذایی نیز استفاده می‌شود. در این مطالعه اثرات ژنتوکسیک و ضد ژنتوکسیک زعفران با استفاده از آزمون موتاسیون و بازترکیبی سوماتیک (SMART) ارزیابی شد. دوکسوروبیسین، یک داروی شیمی‌درمانی، به عنوان عامل ژنتوکسیک برای ارزیابی فعالیت ضد ژنتوکسیک زعفران استفاده شد. لاروهای ترنس‌هتروزیگوت حاصل از تلاقی استاندارد بین سویه‌های موتانت پراکنده (flr3) و موی بال چندگانه (mwh) از مگس میوه Drosophila melanogaster با مواد آزمایشی درمان شدند. عصاره زعفران در سه غلظت مختلف (1، 5 و 10 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) استفاده شد تا هر گونه اثر ژنتوکسیک آن ارزیابی شود. در ارزیابی ضد ژنتوکسیک، هر دوز عصاره زعفران به همراه دوکسوروبیسین (0.125 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) همزمان مصرف شد.داده‌های به‌دست‌آمده از مطالعه ما نشان داد که عصاره اتانولی زعفران هیچ اثر ژنوتوکسیکی نشان نداد، اما در عوض، اثر حفاظتی قوی در برابر اثر ژنوتوکسیک داکسوروبیسین داشت که وابسته به دوز بود.

Crocus sativus L. (saffron) is a medicinal plant that has been used for the prevention and treatment of various diseases since ancient times. Saffron also has a distinctive aroma and is used as a food coloring, in addition to its therapeutic effects. In this study the genotoxic and antigenotoxic impacts of saffron were evaluated using the somatic mutation and re combination test (SMART). Doxorubicin, a chemo therapeutic drug, was used as a genotoxic agent to evaluate the antigenotoxic activity of saffron. Transheterozygous larvae obtained from a standard cross between flare (flr3) and multiple wing hair (mwh) mutant strains of Drosophila melanogaster were treated with the test materials. Saffron extract was applied at three different concentrations (1,5 and 10 mg/mL) to evaluate any genotoxic effect. In the antigenotoxic assessment, each dose of the saffron extract was co-administered with doxorubicin (0.125 mg/mL). The data obtained from our study in dicated that the ethanol extract of saffron did not show any genotoxic effect but instead exerted a pow erful protective effect against the genotoxic effect of doxorubicin that was dose dependent.