کاهش نیتروژن و فسفر برای کشت پایدار زعفران در سیستم بدون خاک تحت شرایط کنترل‌شده

این مطالعه امکان کاهش سطح نیتروژن و فسفر در کشت زعفران بدون خاک را بدون تأثیر بر تولید و کیفیت ارزیابی کرد. آزمایش در یک گلخانه گرمایش‌نشده انجام شد. پیازها در گلدان‌های پر از پرلیت استریل کاشته شدند. کودآبیاری هر دو هفته یکبار با استفاده از دو محلول مختلف اعمال شد: یک شاهد با 600 میکرومولار فسفر و 2 میلی‌مولار نیتروژن، و یک تیمار با نصف این غلظت‌ها. پارامترهای زراعی (عملکرد ادویه، عملکرد پیاز، تولید برگ)، کیفیت ادویه (ISO 3632) و پارامترهای فیزیولوژیکی (مساحت برگ، نرخ تعرق، نرخ خالص جذب CO2، هدایت روزنه‌ای، غلظت CO2 بین سلولی) ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که کاهش غلظت فسفر و نیتروژن بر عملکرد زعفران و پیاز، کیفیت ادویه یا پارامترهای فیزیولوژیکی مربوط به فتوسنتز تأثیر منفی ندارد. نتیجه‌گیری: کاهش ورودی‌های کودی می‌تواند از تولید پایدار زعفران در سیستم‌های بدون خاک بدون تأثیر بر عملکرد یا کیفیت پشتیبانی کند.

This study evaluated the possibility of reducing nitrogen and phosphorus levels in soliless saffron cultivation without affecting production and quality. The experiment was carried out in an unheated greenhouse. Corms were planted in pots filled with sterile perlite. Fertigation was applied every two weeks using two different solutions: a control with 600 µM P and 2 mM N, and a treatment with half these concentrations. Agronomic parameters (spice yield, corm yield, leaf production), spice quality (ISO 3632), and physiological parameters (leaf area, transpiration rate, net CO2 assimilation rate, stomatal conductance, intercellular CO2 concentration) were evaluated. Results showed that reducing P and N concentrations did not adversely affect saffron spice and corm yield, spice quality, or physiological parameters related to photosynthesis. Conclusion: Reduced fertilizer inputs can support sustainable saffron production in soliless systems without affecting yield or quality.