نورودژنراسیون شبکیه: همبستگی بین درمان نوتراسوتیکال و مدل حیوانی

بیماری‌های شبکیه می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند، از جمله جهش‌های ژنتیکی، استرس‌های محیطی و فرآیندهای متابولیک نامتعادل. نتیجه، تخریب پیشرونده عملکرد بینایی است که گاهی به نابینایی منجر می‌شود. بسیاری از درمان‌ها در حال بررسی هستند، اگرچه نتایج هنوز عمدتاً رضایت‌بخش نیست و محدود به پاتولوژی‌های خاص، به‌ویژه در مورد درمان‌های ژنی، می‌باشند. بیشتر درمان‌ها در مدل‌های حیوانی آزمایش شده‌اند اما تعداد کمی به آزمایش‌های بالینی انسانی رسیده‌اند. رویکرد مرتبط، مطالعه رابطه بین نوع درمان‌ها و ویژگی‌های دژنراتیو مدل حیوانی است تا اثربخشی هر درمان بهتر درک شود. در اینجا نتایج به‌دست‌آمده از مدل‌های مختلف حیوانی که با ترکیبات طبیعی (زعفران و نارینژنین) درمان شده‌اند را مقایسه می‌کنیم تا پتانسیل یک درمان واحد در پاتولوژی‌های مختلف را پیش‌بینی کنیم.

Retinal diseases can be induced by a variety of factors, including gene mutations, environmental stresses and dysmetabolic processes. The result is a progressive deterioration of visual function, which sometimes leads to blindness. Many treatments are under investigation, though results are still mostly unsatisfactory and restricted to specific pathologies, particularly in the case of gene therapy. The majority of treatments have been tested in animal models, but very few have progressed to human clinical trials. A relevant approach is to study the relation between the type of treatments and the degenerative characteristics of the animal model to better understand the effectiveness of each therapy. Here we compare the results obtained from different animal models treated with natural compounds (saffron and naringenin) to anticipate the potentiality of a single treatment in different pathologies