تأثیر شدت تمرین و مکمل زعفران بر پاسخ نشانگرهای مقاومت به انسولین و آدیپوکاین‌ها

زمینه و هدف: بافت چربی تنها منبع ذخیره انرژی اضافی نیست، بلکه یک اندام غدد درون‌ریز است که با نقش اندوکرینی خود، عملکردهای زیستی را تنظیم می‌کند و آدیپوکین‌هایی ترشح می‌کند که مانند هورمون‌های واقعی عمل می‌کنند. هدف این مطالعه بررسی تأثیر شدت ورزش و مکمل زعفران بر پاسخ آدیپوکین‌ها نسبت به شاخص‌های مقاومت به انسولین در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن بود.

روش‌ها: روش تحقیق حاضر شبه‌تجربی است. در میان زنان چاق و دارای اضافه‌وزن با استفاده از نرم‌افزار G-Power، 42 زن چاق با شاخص توده بدنی بالای 25 به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی به شش گروه تقسیم شدند: ورزش متناوب شدید، ورزش پیوسته، گروه کنترل، ورزش متناوب شدید با مکمل زعفران، ورزش پیوسته با مکمل زعفران و گروه مکمل زعفران. پس از نمونه‌گیری اولیه، گروه‌های مداخله به مدت هشت هفته فعالیت کردند.به منظور حذف پاسخ جلسه آخر تمرین، نمونه‌گیری خون ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد. تمام تحلیل‌های داده‌ها در سطح معناداری P≤0.05 با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد.

نتایج: تفاوت معناداری در متغیرهای وزن، شاخص توده بدنی و درصد چربی بین گروه کنترل و مداخلات تمرینی و زعفران وجود داشت (P<0.005). در متغیر ایرزین، نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین تمرین دوره‌ای + زعفران و استقامت + زعفران با گروه کنترل وجود دارد (P=0.001). اما تفاوت معناداری بین گروه تمرین دوره‌ای + زعفران و گروه استقامت + زعفران وجود نداشت (P=0.9). در متغیر لیپوکالین، نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین مداخلات تمرینی و زعفران (به جز مداخله تمرین استقامت) با گروه کنترل وجود داشت.

نتایج همچنین نشان داد که بین گروه تمرین دوره‌ای + زعفران و گروه تمرین دوره‌ای شدید تفاوت معنی‌داری وجود ندارد (P=0.7). نتایج همچنین نشان داد که بین گروه استقامت (P=0.1) و زعفران (P=0.9) در متغیر LDL نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی‌داری وجود ندارد. در متغیر HDL، تنها گروهی که به طور معنی‌داری با گروه کنترل متفاوت بود، گروه تمرین دوره‌ای شدید + زعفران بود (P=0.03). در متغیر کلسترول، تنها گروهی که به طور معنی‌داری با گروه کنترل متفاوت بود، گروه تمرین دوره‌ای شدید + زعفران بود (P=0.003). در متغیر تری‌گلیسیرید، تفاوت معنی‌داری بین گروه دوره‌ای شدید + زعفران (P=0.001) و همچنین گروه دوره‌ای شدید (P=0.03) با گروه کنترل وجود داشت.تفاوت قابل توجهی در انسولین و مقاومت به انسولین بین همه گروه‌ها (به جز زعفران) و گروه کنترل مشاهده شد (P=0.001). نتایج همچنین نشان داد که هیچ تفاوت معنی‌داری بین تغییرات انسولین و مقاومت به انسولین بین هیچ یک از مداخلات تمرینی وجود ندارد (P=0.9). تفاوت معنی‌داری در گلوکز بین هیچ یک از گروه‌ها مشاهده نشد (P=0.9).

نتیجه‌گیری: زعفران و فعالیت با شدت بالاتر می‌توانند اثرات تنظیمی بر تعادل متابولیکی بدن داشته باشند: استفاده از زعفران و ورزش باعث بهبود پروفایل چربی سرم و در نهایت بهبود مقاومت به انسولین می‌شود.

“Background & aim: Adipose tissue is not just a source of excess energy storage, but an endocrine organ that regulates biological functions by endocrine role by releasing adipokines that act like real hormones. The aim of this study was to investigate the effect of exercise intensity and saffron supplementation on the response of adipokines to insulin resistance markers in obese and overweight women.
Methods: The present research method is quasi-experimental. Among obese and overweight women using G-Power software, 42 obese women with a body mass index above 25 were selected in a purposeful and accessible manner and randomly divided into six groups of intense intermittent exercise, continuous exercise, control, Intense intermittent exercise with saffron supplement, continuous exercise with saffron supplement and saffron supplement group were divided. After the initial sampling, the intervention groups worked for eight weeks. In order to eliminate the response of the last training session, blood sampling was performed 48 hours after the last training session. All data analysis was performed at a significance level of P≤0.05 with analysis of covariance.
Results: There was a significant difference in the variables of weight, body mass index and fat percentage between the control group and training interventions and saffron (P<0.005). In the irizin variable, the results showed that there was a significant difference between periodic exercise + saffron, endurance + saffron with the control group (P=0.001). But there was no significant difference between the periodic training group + saffron and the endurance + saffron group (P= 0.9). In the lipocalin variable, the results showed that there was a significant difference between training interventions and saffron (except endurance training intervention) with the control group. The results also showed that there was no significant difference between the periodic training group + saffron and the intense periodic training group (P=0.7).
The results also showed that there was no significant difference between the endurance group (P=0.1) and saffron (P=0.9) in the LDL variable compared to the control group. In the HDL variable, the only group that was significantly different from the control group was the intense periodic exercise group + saffron (P=0.03). In the cholesterol variable, the only group that was significantly different from the control group was the intense periodic exercise group + saffron (P=0.003). There was a significant difference in the triglyceride variable of the severe periodic group + saffron (P=0.001) and also the severe periodic group (P=0.03) with the control group. There is a significant difference in insulin and insulin resistance between all groups (except saffron) and the control group (P=0.001). The results also showed that there was no significant difference between insulin changes and insulin resistance between any of the exercise interventions (P=0.9). There was no significant difference in glucose between any of the groups (P=0.9).
Conclusion: Saffron and higher intensity activity can have regulatory effects on the body’s metabolic balance: The use of saffron and exercise improves the serum lipid profile and ultimately leads to improved insulin resistance.”