مرور خواص فارماکولوژیکی زعفران

زعفران مدت طولانی است که در طب چینی مورد استفاده قرار گرفته است و قدمت آن به سال ۱۹۷۹ بازمی‌گردد، زمانی که برای اولین بار وارد چین شد. طبق طب سنتی چینی، زعفران طبعی شیرین و نسبتاً سرد دارد و تأثیرات قابل توجهی بر سیستم‌های کبد و قلب دارد. علاوه بر این، این ادویه گردش خون را تحریک می‌کند، ایستایی خون را از بین می‌برد، دمای خون را کاهش می‌دهد و سموم مرتبط با گرما را دفع می‌کند. این گیاه برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها از جمله درد، خونریزی از ریه، آسم، خلط، بی‌خوابی، افسردگی، اضطراب و بیماری آلزایمر مورد استفاده قرار گرفته است. زعفران بیش از هفتاد ترکیب زیستی فعال مختلف دارد که مهم‌ترین آن‌ها کروکین، کروستین و سافرنال هستند. این سه ترکیب مسئول رنگ و طعم خاص زعفران می‌باشند. این مقاله به طور مختصر به شیمی گیاهی و پتانسیل دارویی این گیاه نادر می‌پردازد.

Saffron has been used in Chinese medicine for a very long time, dating back to 1979, when it was first brought inside of China. According to Traditional Chinese medicine, saffron has a sweet, moderately chilly character, and it has remarkable effects on the liver and heart systems. In addition, this spice stimulates blood circulation, removes blood stasis, reduces blood temperature, and eradicates heat-related toxins. The herb has been used to treat a variety of conditions, including pain, hemoptysis, asthma, phlegm, sleeplessness, depression, anxiety, and Alzheimer’s disease. Saffron has over seventy different bioactive components, the most important of which are crocin, crocetin, and safranal. These three components are responsible for the distinctive color and flavor of saffron. This article briefly covers the phytochemistry and pharmacological potential of this uncommon herb.