اشتغالزایی و ارزآوری در سایه بازاریابی و برندسازی صادرات زعفران

افزایش صادرات غیر نفتی و به تبع آن کاهش وابستگی به درآمدهای حاصل از فروش نفت خام، همواره از جانب کارشناسان به عنوان یکی از بهترین راه‌های افزایش ثبات اقتصادی کشور و جلوگیری از تاثیرپذیری اقتصاد از نوسانات بازار نفت بوده است. اقتصاد تک محصولی برای هر نظام اقتصادی نقطه ضعف محسوب می‌شود و به خصوص برای کشوری چون ایران که دارای منابع فراوان خدادادی و طبیعتی متنوع است، وابستگی صرف به نفت مطلوب نیست. زعفران ادویه‌ای گران‌بها است که تنها بعضی از کشورهای جهان می‌توانند آن را تولید کنند.

ایران یکی از معدود کشورهایی در جهان است که آب و هوا و شرایط خاک مناسب کشت زعفران را دارد. زعفران در ایران دومین کالای صادراتی بعد از نفت به شمار می‌رود. کشورهای بسیاری در جهان متقاضی خرید و واردات زعفران هستند. زیرا زعفران نه تنها در آشپزی، بلکه در صنایع آرایشی، بهداشتی، درمانی و پزشکی کاربرد دارد. با این حال سهم ایران از درآمد دلاری صادرات زعفران زیاد نیست. زیرا ایران بر خلاف سایر کشورها جایگاه پررنگی در بازاریابی، برندینگ و فروش زعفران در بازارهای بین‌المللی ندارد. لذا در کنار سرمایه‌گذاری در زمینه برندسازی این کالای استراتژیک باید بازارهای هدف جدیدی برای آن تعریف نموده تا بتوان با افزایش صادرات این کالای استراتژیک ضمن افزایش ارزآوری و اشتغال‌زایی به بهبود وضعیت معیشت کشاورزان داخلی کمک شایانی نمود.

Increasing non-oil exports and consequently reducing dependence on oil revenues has always been recommended by experts as one of the best ways to enhance the country’s economic stability and prevent economic vulnerability to oil market fluctuations. A single-product economy is a weakness for any economic system, especially for a country like Iran with abundant natural resources and diverse nature, where sole reliance on oil is undesirable.

Saffron is a precious spice that only a few countries in the world can produce. Iran is one of the few countries with suitable climate and soil conditions for saffron cultivation. Saffron is Iran’s second most important export commodity after oil. Many countries worldwide are buyers and importers of saffron, as it is used not only in cooking but also in cosmetic, hygiene, therapeutic, and medical industries.

However, Iran’s share of dollar revenue from saffron exports is not significant, as Iran lacks a prominent position in marketing, branding, and selling saffron in international markets compared to other countries. Therefore, alongside investing in branding this strategic commodity, new target markets should be defined to increase exports of this strategic product, thereby boosting currency earnings and job creation while significantly improving the livelihood of domestic farmers.