زعفران در پزشکی سنتی ایرانی

پزشکی سنتی و مکمل می‌تواند منبع ارزشمندی برای توسعه تحقیقات جدید باشد. پزشکی ایرانی (PM) یکی از معروف‌ترین سیستم‌های پزشکی سنتی و جامع است. زعفران یکی از قوی‌ترین و مهم‌ترین داروها در این سیستم پزشکی است. بسیاری از کاربردهای پزشکی زعفران در ادبیات پزشکی سنتی ایرانی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مطالعات بر روی کاربردهای پزشکی زعفران به عنوان یک دارو متمرکز شده‌اند.دامنه وسیعی از فعالیت‌ها به زعفران در کتاب‌های درسی پزشکی نسبت داده شده است. زعفران خواص تلخ، تحریک‌کننده، معطر، تقویت‌کننده و محرک جنسی دارد. بر اساس ادبیات سنتی، زعفران دارای اثرات اکسی‌توسین، ضدسرطانی، معده‌نواز، ضد اسپاسم، قاعده‌آور، مدر، شادی‌آور، ضدافسردگی، ملین، شیرافزا و ضدآسم است. یکی از مهم‌ترین اثرات بیولوژیکی زعفران، انتقال است، به این معنی که زعفران می‌تواند زیست‌دستیابی و جذب داروهای دیگر، به‌ویژه به قلب را افزایش دهد.

Traditional and complementary medicine can be a valuable resource for development of new research. Persian medicine (PM) is one the most famous traditional and holistic systems of medicine. Saffron is one of the most potent and important drugs in this medical system. Many medical applications for saffron have been considered in traditional Iranian medical literature. These studies have focused on the medical uses of saffron as a drug. A wide range of activities has been attributed to saffron in PM textbooks. Saffron has bitter, stimulant, fragrant, tonic, and aphrodisiac properties. According to the traditional literature, saffron has oxytocic, anticarcinogenic, stomachic, antispasmodic, emmenagogue, diuretic, exhilarant, antidepressant, laxative, galactagogue, and antiasthma effects. One the most important biological actions of saffron is to convoy, which means saffron can increase the bioavailability and absorption of other drugs, especially to the heart.