مطالعه تأثیر اسید جیبرلیک و وزن بنه بر صفات رویشی و عملکرد زعفران (Crocus sativus L.)

این پژوهش به منظور بررسی اثر اسید جیبرلیک و وزن بنه مادری بر رشد و عملکرد زعفران انجام شد. آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل دو سطح اسید جیبرلیک (0 و 20 پی‌پی‌ام) و سه گروه وزنی بنه مادری (1/0-4، 1/4-8 و 1/8-12 گرم) بودند. نتایج نشان داد که وزن بنه بر تمامی صفات گل تأثیر معنی‌داری داشت؛ بیشترین تعداد گل، وزن تر گل، وزن تر و خشک کلاله از بنه‌های درشت (1/8-12 گرم) به‌دست آمد. وزن بنه همچنین صفات برگ (طول، وزن تر و خشک، کلروفیل a، b و کل) را افزایش داد. اسید جیبرلیک به‌طور معنی‌داری اکثر صفات رویشی برگ (طول، تعداد، وزن تر، کلروفیل a) را بهبود بخشید، اما تنها باعث کاهش تعداد گل شد. اثر متقابل وزن بنه و اسید جیبرلیک بر کلروفیل b و طول کلاله معنی‌دار بود. در کل، استفاده از بنه‌های درشت، عملکرد و رشد زعفران را بهبود داد، در حالی که اسید جیبرلیک رشد رویشی را افزایش داد اما بر تولید گل اثر منفی داشت.

The study was conducted to evaluate the effect of gibberellic acid and mother corm weight on growth and yield of saffron. A factorial experiment in a randomized complete block design with three replications was carried out. Treatments included two levels of gibberellic acid (0 and 20 ppm) and three mother corm weight groups (0.1-4, 4.1-8, and 8.1-12 g). Results showed that corm weight significantly affected all flower traits; the highest flower number, fresh flower weight, fresh and dry stigma weight were obtained from the largest corms (8.1-12 g). Corm weight also increased leaf traits (length, fresh and dry weight, chlorophyll a, b, and total). Gibberellic acid significantly improved most vegetative leaf traits (length, number, fresh weight, chlorophyll a), but only reduced flower number. The interaction of corm weight and gibberellic acid had a significant effect on chlorophyll b and stigma length. In conclusion, using larger corms improved saffron yield and growth, while gibberellic acid enhanced vegetative growth but negatively affected flower production.