مدیریت زیستی پوسیدگی پیاز زعفران

این پایان‌نامه به بررسی مدیریت زیستی پوسیدگی پیاز که یک بیماری عمده در کشت زعفران (کروس ساتیووس) در منطقه کشتوار جامو هند است، می‌پردازد. بررسی‌ها نشان داد بیماری در همه مزارع شیوع دارد و Fusarium oxysporum f. sp. gladioli به‌عنوان عامل بیماری‌زای غالب شناسایی شد. در شرایط آزمایشگاهی، Trichoderma viride و T. harzianum به‌طور معنی‌داری رشد عامل بیماری را مهار کردند. آزمایش‌های مزرعه‌ای عوامل کنترل بیولوژیک (T. viride، T. harzianum، Pseudomonas fluorescens، Bacillus subtilis)، خاک‌پوشش‌دهی خورشیدی و قارچ‌کش شیمیایی (کاربندازیم) را ارزیابی کردند. تیمار پیاز با کاربندازیم بیشترین کاهش بیماری (۷۰/۳۳ درصد) را نشان داد و پس از آن T. viride، T. harzianum و خاک‌پوشش‌دهی خورشیدی قرار گرفتند. خاک‌پوشش‌دهی خورشیدی به‌طور معنی‌داری جمعیت خاکی F. oxysporum f. sp. gladioli را کاهش داد. تیمار Bacillus subtilis موجب بهبود رشد، کاهش روزهای تا جوانه‌زنی و گل‌دهی و افزایش تعداد گل شد.

This thesis investigates the biological management of corm rot, a major disease affecting saffron (Crocus sativus L.) cultivation in the Kishtwar district of Jammu, India. Surveys revealed the disease was prevalent in all fields, with Fusarium oxysporum f. sp. gladioli identified as the predominant pathogen. In vitro, Trichoderma viride and T. harzianum significantly inhibited the pathogen’s growth. Field experiments evaluated biocontrol agents (T. viride, T. harzianum, Pseudomonas fluorescens, Bacillus subtilis), soil solarization, and chemical fungicides (carbendazim). Corn treatment with carbendazim showed the highest disease reduction (70.33%), followed by T. viride, T. harzianum, and soil solarization. Soil solarization significantly reduced the soil population of F. oxysporum f. sp. gladioli. Bacillus subtilis treatment enhanced growth promotion, reducing days to sprouting and flowering while increasing flower number.