محتوای پلی‌ساکارید و کروسین و فعالیت آنتی‌اکسیدانی زعفران از مبداهای مختلف

پیش‌زمینه: زعفران (Crocus sativus L.) یک گیاه غده‌ای پاییزه است که به خانواده زنبقیان (Iridaceae) تعلق دارد و به خاطر کاربردهای دارویی و رنگی ادویه‌ی حاصل از پرچم‌های خشک شده آن شناخته شده است. این گیاه در کشورهای با شرایط اقلیمی و خاکی مختلف کشت می‌شود. این مقاله گزارشی از یک پروژه تحقیقاتی دو ساله انجام شده در منطقه بازیلیکاتا در جنوب ایتالیا است که به پرسش چگونگی به دست آوردن بیشترین عملکرد زعفران می‌پردازد. این مطالعه شامل غده‌های سه منشاء جغرافیایی مختلف – «ساردینیا»، «آبروتزو» و «کوزانی» – در سه محل کشت مختلف یعنی کاستلگراند (۴۰° ۴۶′ شمالی، ۱۵° ۲۶′ شرقی، ۷۸۱ متر از سطح دریا)، جنزانو دی لوکانیا (۴۰° ۵۰′ شمالی، ۱۶° ۰۸′ شرقی، ۳۴۴ متر از سطح دریا) و ویلا دی آگری (۴۰° ۲۲′ شمالی، ۱۵° ۴۸′ شرقی، ۶۳۸ متر از سطح دریا) می‌باشد. نتایج: بیشترین عملکرد در سال دوم با ترکیب «جنزانو دی ل. × ساردینیا» و «کاستلگراند × آبروتزو» به ترتیب با ۲۸.۱ و ۲۳.۹ کیلوگرم در هکتار پرچم خشک شده به دست آمد.کیفیت زعفران طبق استاندارد ISO 3632 تعیین شد، که نمونه‌ها را بر اساس محتوای کروکین، پیکروکروسین، و سافرنال به سه دسته تقسیم می‌کند. نتایج نشان داد که بالاترین مقادیر برای رنگ‌دهی (242.1) و تلخی (97.7) در جنزانو دی ل. در سال 2013 به دست آمد. علاوه بر این، کروکین‌ها با میزان برداشت پرچم و دمای متوسط هوا رابطه مثبت داشتند اما با سافرنال رابطه منفی داشتند.

نتیجه‌گیری
این مطالعه با استفاده از تحلیل مولفه‌های اصلی (PCA) نشان داد که محل کشت با دمای هوای بالاتر و بدون بارش شدید در دوره گل‌دهی، بهترین میزان برداشت پرچم با ویژگی‌های با کیفیت بالا را تولید کرده است.

BACKGROUND
Crocus sativus L. is an autumn-flowering geophyte belonging to the Iridaceae family, known for the medicinal and coloring uses of the spice from its dried stigmas. It is cultivated in countries with different pedoclimatic conditions. This paper reports on a two-year research project carried out in the Basilicata region of southern Italy on the question of how to obtain the highest performance from saffron. It considers corms from three different geographical origins – ‘Sardinia’, ‘Abruzzo’ and ‘Kozani’ at three different cultivation sites, namely Castelgrande (40° 46′ N, 15° 26′ E, 781 m a.s.l.), Genzano di Lucania (40° 50′ N, 16° 08′ E, 344 m a.s.l.), and Villa d’Agri (40° 22′ N, 15° 48′ E, 638 m a.s.l.).

RESULTS
The highest yields were obtained in the second year by the combination of ‘Genzano di L. × Sardinia’ and ‘Castelgrande × Abruzzo’ with 28.1 and 23.9 kg ha−1 of dried stigma, respectively. Saffron quality was determined according to ISO 3632, which classifies the samples into three categories depending on the crocin, picrocrocin, and safranal content. Results highlighted that the highest values for coloring (242.1) and bitterness (97.7) were achieved in Genzano di L. during 2013. Moreover, the crocins were correlated positively with stigma yield and air mean temperature but negatively with safranal.

CONCLUSION
This study demonstrated, through principal component analysis (PCA), that the cultivation site with higher air temperature and without excessive rain during the flowering period generated the best stigma yield with high-quality traits. © 2019 Society of Chemical Industry