“تحمل زعفران به برخی علف‌کش‌ها “

اگرچه کنترل علف‌های هرز در مزارع زعفران ضروری است، هیچ علف‌کش‌ ثبت‌شده‌ای برای مزرعه‌های زعفران وجود ندارد. این آزمایش در طراحی بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال‌های 2016-2017 انجام شد. تیمارها شامل استفاده از تریفلورالین، پندیمتالین، متریبوئزین، بنتازون، ایوکسی نیل، اکسادیازون، اکسی فلوئورفن، هالوکسید، متیل-ر-و هیسوتوکسیدیم، کلتودیم، سایکلواکسیدیم، نیکوسولفورون، ریمسولفورون، تری بنورون متیل، فورامسولفورون، پاراکوات، دیکامبا + تریاسولفورون و دیکامبا + تری‌توسولفورون در دوزهای توصیه‌شده و کاهش یافته بود. مادر بامیه‌ها در 10 سپتامبر 2016 با فاصله 5 × 10 سانتی‌متر و عمق کاشت 15 سانتی‌متر کاشته شدند. شاخص‌های اندازه‌گیری‌شده شامل: تعداد گل‌ها، وزن‌های تازه و خشک گل و کلاله، تعداد بامیه‌های جایگزین و وزن کل بامیه‌ها بود.

نتایج نشان داد که علائم فیتوتوکسیک بصری در علف‌کش‌های پیش از رویش مشاهده نشد.علف‌کش‌های بعد از جوانه‌زنی سطوح مختلفی از فیتوتاکسیستی را از اندک تا شدید نشان دادند. استفاده از پاراکوات، اوکسی‌فلوorfen و اوکسادیازون، سطوح بالاتری از فیتوتاکسیستی را نسبت به سایر علف‌کش‌ها ایجاد کرد. علف‌کش‌های مهارکننده استیل‌کوآ کربوکسیلاز کمترین آسیب را به زعفران وارد کردند، در حالی که علف‌کش‌های مهارکننده سنتز استیل‌لاکتات آسیب شدیدی به زعفران وارد کردند. بالاترین و پایین‌ترین عملکرد کلاله خشک از تیمار کنترل (۰.۵۴ گرم بر متر مربع) و پس‌از کاربرد تریبنورن متیل (۰.۰۰۳ گرم بر متر مربع) به ترتیب به دست آمد.

در میان علف‌کش‌های قبل از جوانه‌زنی، بالاترین عملکرد کلاله خشک برای علف‌کش پندیمهالین ثبت شد. پس‌از کاربرد متری‌بوزین، اوکسادیازون و اوکسی‌فلوorfen عملکرد کلاله خشک بیشتری نسبت به سایر علف‌کش‌های عریض‌برگ به همراه داشت. با کاهش دوز علف‌کش، عملکرد زعفران افزایش یافت و سطوح فیتوتاکسیستی به طور قابل توجهی کاهش یافت. در میان علف‌کش‌های مورد مطالعه، تریفلاورالین، اوکسی‌فلوorfen، پندیمهالین و متری‌بوزین می‌توانند به عنوان علف‌کش‌های انتخابی در کشت زعفران استفاده شوند.

“Although, weed control in saffron farms is critical, no herbicide is registered for saffron fields. This experiment was carried out in a randomized complete block design with three replicates during 2016-2017. Treatments included application of trifluralin, pendimethalin,metribuzin,bentazon ioxynil, oxadiazon, oxyfluorfen, haloxyfop-r-methyl, sethoxydim, clethodim,cycloxydim, nicosulfuron, rimsulfuron, tribenuron methyl, foramsulfuron,paraquat, dicamba+ triasulfuron, and dicamba+ tritosulfuron herbicides at recommended and reduced doses. Mother corms were planted on 10th of September 2016 at 5 × 10 cm corms distance and planting depth of 15 cm. Measured indices included: number of flowers, fresh and dry weights of flower and stigma, number of replacement corms and total corms weight.

Results showed that visual phytotoxic symptoms were not observed in pre emergence herbicides. Post emergence herbicides showed different levels of phytotoxicity from slight to severe. The application of paraquat,oxyfluorfen and oxadiazon,caused higher levels of phytotoxicity compared to other herbicides. Acetyl CoA carboxylase inhibitor herbicides caused the least injury to saffron, whileacetolactate synthase inhibitor herbicides damaged saffron severely. The highest and the lowest dried stigma yield was obtained from control treatment (0.54 g.m-2) and post application of tribenuron methyl (0.003 g.m-2) respectively.

Among pre emergence herbicides, the highest dried stigma yieldwas recorded for pendimethalin herbicide. The post application of metribuzin, oxadiazone and oxyfluorfen resulted in greater dried stigma yield than other broadleaf herbicides. By reducing herbicide dose saffron yield increased and phytotoxic levels were reduced significantly. Among the studied herbicides, trifluralin, oxyfluorfen, pendimethalin and metribuzin can be used as selected herbicides in saffron.”