تاثیر کودهای زیستی بر رشد گلایول رقم زعفران

تحقیقات حاضر با عنوان «تأثیر روش‌های مختلف کاربرد کودهای زیستی بر رشد، رفتار گل‌دهی و عملکرد غده گل میخک (Gladiolus grandiflorus L.) رقم زعفران» با هدف بررسی تأثیر روش‌های کاربرد کودهای زیستی بر رشد، کیفیت گل‌دهی، عملکرد و صفات مرتبط با عملکرد گل میخک انجام شد تا میزان مناسب بودن آن به عنوان یک روش کاربرد کود تعیین گردد. مطالعه میدانی در مزرعه تحقیقاتی و آموزشی باغبانی دانشگاه IGKV، رایپور (C.G.) در طول سال زراعی 2019-20 (فصل ربیعی) انجام شد. طرح آزمایشی به صورت بلوک‌های کامل تصادفی (RBD) با ترکیب ۱۰ تیمار و سه تکرار نگهداری شد.استفاده از کودهای زیستی همراه با RDF کیفیت گل و عملکرد گلادیولوس را در مقایسه با شاهد افزایش داد. در بین درمان‌ها، T8 (RDF + نیتروژنو باکتری + PSB: کاربرد خاکی) نتایج به‌طور معنی‌داری بهبود یافته‌ای را نشان داد.

پارامترهای رشدی شامل جوانه‌زنی زودهنگام کُرم (11.01 روز)، بیش‌ترین ارتفاع گیاه در 20، 40 و 60 روز پس از نشاء (DAP) به ترتیب 35.01، 58.73 و 77.31 سانتی‌متر، تعداد برگ در هر گیاه در 20، 40 و 60 DAP به ترتیب 2.50، 5.00 و 7.00، و تعداد شاخه‌ها در مادرجرم (3.00) گزارش شد. در حالی که پارامترهای گل‌دهی شامل ظهور زودهنگام خوشه گل (59.33 روز)، ظهور رنگ اولین گلچه (65.00 روز)، و 50% گل‌دهی در هر قطعه (73.30 روز) بود. در مورد پارامترهای کیفیت نیز طول خوشه (68.60 سانتی‌متر)، طول راکیس (46.33 سانتی‌متر) و قطر گلچه کاملاً باز شده (9.00 سانتی‌متر) مشاهده شد.با این حال، عملکرد و صفات مرتبط با عملکرد مانند تعداد سنبله‌ها در هر گیاه (2.73)، تعداد گلچه‌ها در هر سنبله (14.50)، طول اینترنوود بین دو گلچه (4.50 سانتی‌متر)، تعداد سنبله‌ها در هر هکتار (3,071,71.03/هکتار)، تعداد غده‌ها در هر گیاه (2.80)، تعداد کرمِل‌ها در هر گیاه (57.00)، قطر غده در هر گیاه (5.70 سانتی‌متر)، وزن غده‌ها در هر گیاه (78.67 گرم)، وزن کرمِل‌ها در هر گیاه (12.73 گرم) و عملکرد غده‌ها در هر هکتار (122.80 ق) از سایر تیمارها برتر بود.

“e present research entitled “Effect of different application methods of biofertilizers on growth, flowering behaviour and corm yield of gladiolus (Gladiolus grandiflorus L.) cv. Saffron” was undertaken with a view to analyze the effect of biofertilizers application method on growth, flowering quality, yield and yield attributing traits of gladiolus in order to determine its suitability as a fertilizer application method. The field study was conducted at the Horticultural Research cum Instructional Farm, IGKV, Raipur (C.G.) during 2019-20 (rabi
season). The experimental layout has been kept in Randomized Block Design (RBD) in combination of 10 treatments replicated thrice constituting The application of biofertilizers in combination with RDF increased flower and yield quality of gladiolus as compared to control. Among the treatments T8 (RDF + Azotobacter + PSB: soil application) reported significantly improved results. Growth parameters viz.

earlier corm sprouting (11.01 days), maximum height of plant at 20, 40 and 60 DAP (35.01, 58.73 and 77.31 cm respectively), number of leaves per plant at 20, 40 and 60 DAP (2.50, 5.00 and 7.00 cm respectively) and number of shoots mother corm-1(3.00). While, flowering parameters viz. earlier spike emergence (59.33 days), first floret colour break (65.00 days), 50% flowering per plot (73.30 days). In case of quality parameters viz. length of spike (68.60 cm), length of rachis (46.33 cm) and diameter of fully opened floret (9.00 cm). However, yield and yield attributing traits viz. number of spikes per plant (2.73), number of florets per spike (14.50), internode length between two florets (4.50 cm), number of spikes per hectare (3,071,71.03/ha), number of corms plant-1(2.80), number of cormels per plant (57.00), diameter of corm per plant (5.70 cm), weight of corms per plant (78.67 g), weight of cormels per plant (12.73 g) and yield of corms per hactare (122.80 q) was superior than all other treatments.”