تأثیر خواص فیزیکی و شیمیایی خاک بر رشد، عملکرد و کیفیت زعفران (Crocus sativus L.)

“خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک نقش اصلی در رشد گیاهان دارند و بر دسترسی به هوا، مواد مغذی و آب تأثیر می‌گذارند. هدف از این مطالعه دوساله ارزیابی تأثیر بافت خاک و ویژگی‌های شیمیایی (pH، هدایت الکتریکی، کربن آلی، ماده آلی، آهک کل و فعال) بر رشد، عملکرد و کیفیت زعفران (Crocus sativus L.) بوده است. پیازها در گلدان‌هایی که با هفت بافت خاک مختلف پر شده بودند، کاشته شدند که با مخلوط کردن مقادیر بیشتری (33% و 66%) ماسه به خاک رسی (S1) و به خاک رسی لومی (S2) به دست آمده و با خاک ماسه‌ای کامل (100%) به عنوان کنترل (S7) مقایسه شدند. طراحی بلوک کامل تصادفی شامل هفت گلدان با انواع مختلف خاک (S1، S2، S3، S4، S5، S6 و S7) که سه بار تکرار شده بود، استفاده شد.

نتایج نشان داد که بالاترین تعداد گل (320.3 n m−2)، تولید پرچم (2.0 g m−2)، تولید پیاز دختر (7.9 kg m−2) و قطر افقی (3.1 cm) از خاک‌های S3 و S4 به دست آمد. این خاک‌ها دارای بافت لومی و لوم شنی بودند که خیلی آهکی نیستند، با pH زیر قلیایی و خنثی، هدایت الکتریکی پایین، محتوای ماده آلی بین 5.46 تا 8.67 g kg−1 و محتوای آهک فعال بین 21.25 تا 26.25 g kg−1 بودند. طبق مراجع سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO)، با وجود اینکه تمامی نمونه‌های ادویه در دسته کیفی اول قرار داشتند، خاک‌های S1، S3 و S2 بالاترین ارزش را برای قدرت رنگ‌دهی (به ترتیب 290.5، 289.1 و 287.6 A1% 1cm 440 nm) ثبت کردند. بالاترین مقادیر تلخی (109.2 A1% 1cm 257 nm) و عطر (26.6 A1% 1cm 330 nm) توسط خاک S3 به دست آمد. همبستگی‌های مثبت بین رنگ با خاک و ماده آلی و همچنین عطر در کل کربنات کلسیم یافت شد. در نتیجه، ارزیابی شرایط خاک برای دستیابی به بهترین عملکرد زعفران از نظر عملکرد خامه و پیازهای دختر به همراه ویژگی‌های کیفی ادویه بسیار مهم است”

Soil physical and chemical properties play a central role in plant growth, influencing the availability of air, nutrients, and water. The aim of this two-year study was to evaluate the effect of soil texture and chemical properties (pH, electrical conductivity, organic carbon, organic matter, total, and active lime) on saffron (Crocus sativus L.) growth, yield, and quality. Corms were planted in pots filled with seven different soil textures obtained mixing an increasing quantity (33% and 66%) of sand to a clay soil (S1) and to a clay loam soil (S2) compared to a full (100%) sandy soil as a control (S7). A randomized complete block design comprising of seven pots with different types of soil (S1, S2, S3, S4, S5, S6, and S7) replicated three times was used. The results showed that the highest flower number (320.3 n m−2), stigma yield (2.0 g m−2), daughter corm production (7.9 kg m−2), and horizontal diameter (3.1 cm) were derived from S3 and S4 soils.

These were characterized by a loam and sandy-loam texture, not very calcareous, with a sub-alkaline and neutral pH, low electrical conductivity, a content of organic matter between 5.46 and 8.67 g kg−1, and a content of active lime between 21.25 and 26.25 g kg−1. According to International Organization for Standardization (ISO) references, although all spice samples belonged to the first qualitative category, S1, S3, and S2 soils recorded the highest value for coloring power (290.5, 289.1, and 287.6 A1%1cm 440 nm, respectively). The highest values of bittering (109.2 A1%1cm 257 nm) and aromatic (26.6 A1%1cm 330 nm) power were reached by S3 soil. Positive correlations were found both between color with clay and organic matter, and aroma with total calcium carbonate. In conclusion, the assessment of soil conditions is particularly important to obtain the best saffron performance in terms of stigma and daughter corms yield as well as spice qualitative traits.