الگوی کشت بهینه در افغانستان با توجه به پایداری محیط زیست

پایداری زیست‌محیطی یکی از مهم‌ترین مواردی است که در برنامه‌ریزی و مدیریت کشاورزی در هر کشوری در حال حاضر باید مورد توجه قرار گیرد. کشاورزی نقش مهمی در اقتصاد و اشتغال افغانستان ایفا می‌کند. استان هرات در تولیدات کشاورزی در افغانستان غنی است. به‌منظور دستیابی به پایداری زیست‌محیطی همراه با سودآوری، تحقیق حاضر به دنبال توسعه یک الگوی کشت بهینه برای افغانستان با در نظر گرفتن مسایل زیست‌محیطی بود.

محصولات مورد مطالعه شامل گندم، جو، کنجد، زیره و زعفران است که بیش از 70 درصد ناحیه کشت در استان هرات را در بر می‌گیرد.هدف و مدل برنامه‌ریزی خطی برای تعیین الگوی کشت بهینه استفاده شد. اهداف کاهش استفاده از کودهای شیمیایی و سموم همراه با حداکثر کردن حاشیه‌های ناخالص در مدل هدف برای دستیابی به پایدارسازی زیست‌محیطی لحاظ گردید. نتایج مدل خطی که هدف آن حداکثر کردن حاشیه‌های ناخالص بود نشان داد که در الگوی بهینه منطقه،面积 کشت کنجد، جو و زعفران باید افزایش یابد و面积 کشت گندم و زیره باید نسبت به وضعیت کنونی کاهش یابد. علاوه بر این، نتایج مدل‌های هدف در سناریوهای مختلف تغییرات معنی‌داری را در مقایسه با الگوی کشت کنونی نشان داد.

“Environmental sustainability is one of the most important considerations in planning and managing agriculture in any country nowadays. Agriculture plays an important role in Afghanistan’s economy and employment. Herat province is rich in agricultural production in Afghanistan. To achieve environmental sustainability along with profitability, the present research aimed to develop an optimal cropping pattern for Afghanistan with en vironmental considerations.

The crops studied include wheat, barley, sesame, cumin, and saffron, which accounted for more than 70 percent of the cropping area in Herat province. The goal and linear programming model were used to determine the optimal cropping pattern. The goals of reducing the use of chemical fertilizers and pesticides along with maximizing gross margins were used in the goal model with the aim of achieving environmental sustainability. The results of the linear model, aimed at maximizing gross margins, showed that in the optimal pattern of the region, the cultivated area of sesame, barley, and saffron should be increased and the cultivated area of wheat and cumin should be decreased versus the status quo. In addition, the results of goal models in different scenarios showed significant changes in comparison to the current cropping pattern.”