اثر دگرآسیبی عصاره برگ و بنه زعفران در مراحل فنولوژیکی مختلف بر جوانه‌زنی بذر علف هرز تاتوره

این پژوهش به‌منظور بررسی اثر دگرآسیبی عصاره آبی و الکلی برگ و بنه زعفران در سه مرحله فنولوژیک (بعد از گل‌دهی، مرحله بنه‌های دختری و پایان رشد) بر جوانه‌زنی بذر علف هرز تاتوره انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل-کرت‌های خردشده در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام گردید. نتایج نشان داد که غلظت و مرحله رشدی زعفران تاثیر معنی‌داری بر درصد جوانه‌زنی تاتوره داشت. عصاره الکلی در تمام مراحل اثر بازدارندگی بیشتری نسبت به عصاره آبی نشان داد. بیشترین بازدارندگی در مرحله بنه‌های دختری و با افزایش غلظت عصاره مشاهده شد. عصاره آبی برگ در غلظت‌های بالا و عصاره آبی بنه در غلظت ۸ گرم بر لیتر به طور کامل از جوانه‌زنی جلوگیری کردند. همچنین طول ساقه‌چه و ریشه‌چه نیز با افزایش غلظت عصاره کاهش یافت. به طور کلی، عصاره زعفران دارای پتانسیل دگرآسیبی است و می‌تواند در مدیریت غیرشیمیایی علف‌های هرز مورد توجه قرار گیرد.

This study aimed to investigate the allelopathic effect of aqueous and alcoholic extracts of saffron leaves and corms at three phenological stages (post-flowering, daughter corm stage, and end of growth) on seed germination of jinson weed (Datura stramonium). The experiment was conducted as a factorial split-plot in a completely randomized design with three replications. Results showed that concentration and phenological stage of saffron had a significant effect on germination percentage of jinson weed. Alcoholic extract showed greater inhibitory effect than aqueous extract at all stages. The highest inhibition was observed at the daughter corm stage and with increasing extract concentration. Aqueous leaf extract at high concentrations and aqueous corm extract at 8 g/L completely prevented germination. Plumule and radicle lengths also decreased with increasing extract concentration. In general, saffron extract has allelopathic potential and could be considered for non-chemical weed management.