“اثرات آب مصرفی و پلیمر سوپرجاذب بر شاخص رشد و عملکرد در زعفران “

“اگرچه زعفران يك گياه كمتوقع ازنظر نياز غذايي و آبي محسوب ميشود، اما ارزش تجاري آن ازيكطرف و محدوديت منابع آب از طرف ديگر سبب شده كه بررسي اثرات تنش خشكي بر روي اجزاي مختلف اين گياه داراي اهميت ويژهاي در كشورمان باشد. يك آزمايش مزرعهاي دوساله در استان يزد بهمنظور بررسي اثر سطوح مختلف آب مصرفي و پليمر سوپرجاذب بر شاخصهاي رشدي و عملكردي زعفران انجام شد. اين آزمايش در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي و بهصورت اسپليتپلات در 3 تكرار اجرا گرديد.

كرتهاي اصلي شامل سه سطح آبياري (50 ،75 و 100 درصد تبخير و تعرق، ET (و كرتهاي فرعي شامل سه سطح مختلف پليمر سوپرجاذب به ميزان 10 ،30 و 50 گرم بر مترمربع بود كه به دو شيوه رديفي و پخش يكنواخت در كرتهاي آزمايشي اعمال گرديدند.
درنهايت، تأثير تيمارهاي اصلي و فرعي بر شاخصهاي موردنظر بررسي و با تيمار شاهد (بدون مصرف سوپرجاذب) مقايسه شد. نتايج حاصله نشان داد كه با افزايش حجم آبياري، تعداد گل، وزن خشك كلاله و وزن كل بنهها افزايش اما ميزان تراوش يوني كاهش يافت. در اغلب موارد مصرف سوپرجاذب به مقدار 30 تا 50 گرم بهصورت توزيع يكنواخت روي سطح زمين و يا مصرف 10 گرم سوپرجاذب بهصورت رديفي در زير رديفهاي كاشت نتيجه بهتري را در مقايسه با شاهد و ساير تيمارها داشت. بين سطوح تيمار آبياري و سوپرجاذب اثر متقابل معنيدار وجود داشت.

به طوريكه در شرايط عدم تنش خشكي، مصرف سوپرجاذب بخصوص در مقادير 50 گرم در مترمربع موجب كاهش عملكرد شد ولي در شرايط تنش شديد خشكي بهترين نتايج با كاربرد 30 گرم در مترمربع سوپرجاذب به دست آمد. مصرف سوپرجاذب در شرايط تنش خشكي با هدف افزايش محتواي آب برگ زعفران مفيد وقابل توصيه بودهولي در شرايط عدم تنش، غيرقابل توصيه خواهد بود. “

Although saffron is considered as a low water and nutrient required crop, but the existing situation of water resources in arid regions have forced the researchers to investigate the effects of drought stress on different components of this valuable crop. In this regard, a two-year field experiment was conducted in Yazd Province, Central Iran, to investigate the effect of different levels of applied water and superabsorbent polymer (SA) on the Relative Water Content (RWC) of saffron leaves, Leaf Length (LL), Dry Weight of Leaves (DWL) and Corm Weight (CW), as well. This experiment was conducted in a randomized complete block design in three replications.

The main plots consisted of three levels of applied water (50%ET, 75%ET and 100%ET) while, subplots included three SA levels of 10, 30 and 50 g/m2, which were distributed in the experimental plots by two methods of row and uniform. Finally, the effects of main and subplot treatments on RWC were evaluated and compared with the control treatment (without SA application). The results showed that the highest increase in RWC was in the treatment of 30g/m2 superabsorbent polymer, while for higher or lower rates of SA application; there were insignificant changes in the RWC of saffron leaves, compared to the control treatment.

In addition, it was found that for the optimum irrigation treatment (100%ET) and unlike to the 50%ET and 75%ET treatments, the RWC of saffron leaf was decreased even with the increases of SA contents. This decrease, which was observed in both years of the experiment, may be due to the insignificant effect of SA on the RWC under non- stressed conditions. In other words, the use of superabsorbent with the aim of increasing RWC in drought stress conditions is useful and can be recommended. Moreover, LL, DWL and CW parameters increased during two consecutive years with increasing RWC, indicating the importance of RWC index for performance evaluation of the air and ground components of saffron, as well.