زفارون دوریور او ‘سیملیگینی یتیشتیریشدا آگروتکسنیک تدبیرلار تیزیمینی قو ‘للاش.

این مقاله به تحلیل عمیق و جامع اقدامات اگروتکنیکی (فناوری کشاورزی) مبتنی بر علم برای کشت زعفران (Crocus sativus)، که گیاهی با ارزش دارویی بالا است، اختصاص یافته است. به‌طور مشخص، این پژوهش عوامل کلیدی تکنولوژیکی از جمله تراکم کاشت، زمان کاشت، سیستم کوددهی و الگوی آبیاری را مورد بررسی قرار می‌دهد. بر اساس ویژگی‌های بیولوژیکی، فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی (ریخت‌شناسی) زعفران، سیستمی از پارامترهای اگروتکنیکی جهت تضمین رشد بهینه آن تدوین شده است. همچنین، این مطالعه روابط متقابل میان عوامل اصلی اکولوژیک، آگروشیمیایی و هیدروتکنیکی مؤثر بر بهره‌وری محصول را مرور می‌کند

This article is devoted to an in-depth and comprehensive analysis of scientifically grounded agro-technical measures for cultivating saffron (Crocus sativus), a plant of high medicinal value. In particular, it examines key technological factors such as planting rate, planting time, fertilization system, and irrigation regime. Based on the biological, physiological, and morphological characteristics of saffron, a system of agro-technical parameters ensuring its optimal development has been developed. The study also reviews the interrelationships among major ecological, agrochemical, and hydrotechnical factors affecting crop productivity.