تأثیر تیدیازورون بر القای کالوس و تولید کروسین در ریزنمونه‌های کورم و استایل زعفران

این مطالعه کشت کالوس از ریزنمونه‌های کورم و استایل زعفران را برای شناسایی بهترین ریزنمونه برای تولید کروسین ایجاد کرد. تمام ترکیبات TDZ و NAA منجر به القای 100 درصدی کالوس شدند. کالوس‌های مشتق از استایل که در محیط حاوی 3 میلی‌گرم در لیتر NAA و 1 میلی‌گرم در لیتر TDZ رشد کردند، بیشترین محتوای کروسین (0.35 میلی‌گرم بر گرم وزن خشک) را تولید کردند. کالوس‌های مشتق از کورم محتوای کل کاروتنوئید (0.73 میلی‌گرم بر گرم وزن خشک)، ترکیبات فنلی (15.04 میلی‌گرم معادل گالیک اسید بر گرم وزن خشک) و فلاونوئید (0.76 میلی‌گرم معادل روتین بر گرم وزن خشک) بالاتری نشان دادند. کالوس‌های استایل کیفیت بهتر، بافت ریز و بقای طولانی‌تری داشتند. HPLC-DAD و HPLC-ESI-MS پنج استر کروستین را در عصاره کالوس شناسایی کردند. TDZ برای القای کالوس و تولید کروسین موثرتر از BAP بود.

This study established callus cultures from corm and style explants of saffron to identify the best explant for crocin production. All combinations of TDZ and NAA resulted in 100% callus induction. Style-derived calli grown on medium with 3 mg L⁻¹ NAA + 1 mg L⁻¹ TDZ produced the highest crocin content (0.35 mg g⁻¹ DW). Corm-derived calli showed higher total carotenoid (0.73 mg g⁻¹ DW), phenolic (15.04 mg GAE g⁻¹ DW), and flavonoid (0.76 mg RE g⁻¹ DW) contents. Style calli exhibited better quality, fine texture, and longer survival. HPLC-DAD and HPLC-ESI-MS identified five crocetin esters in the callus extracts. TDZ was more effective than BAP for callus induction and crocin production.