تاریخچه زعفران در چین: از خاستگاه تا کاربردها

زعفران (Stigma Croci) گیاهی چندساله است که در پاییز گل می‌دهد و استفاده از آن سابقه‌ای بیش از ۳۵۰۰ سال دارد. زعفران اغلب به عنوان گران‌ترین گیاه دارویی، ادویه‌ای ممتاز و بهترین رنگ با رنگ طلایی مایل به زرد شناخته شده است. ایران در حال حاضر با کیفیت‌ترین زعفران را تولید می‌کند و بر تولید جهانی آن تسلط دارد (بیش از ۹۰٪). سایر کشورها مانند استرالیا، کانادا، ایالات متحده آمریکا، چین و برخی کشورهای آفریقای مرکزی، زعفران را با عملکرد کمتر تولید می‌کنند. در چین، زعفران به عنوان «طلای قرمز» شناخته می‌شود به دلیل رنگ قرمز کلاله‌های گل و قیمت آن که با قیمت طلا قابل مقایسه است.

زعفران یکی از گیاهان دارویی سنتی چین (TCM) جذاب‌ترین بوده و از زمان وارد شدنش در نسخه سال ۲۰۰۵ در Zhong Guo Yao Dian (《中国药典》 فارماکوپه چینی) ثبت شده است. قدیمی‌ترین استفاده از زعفران در داروسازی سنتی چین در Ben Cao Shi Yi (《本草拾遗》 مکمل داروهای سنتی) که در دوره سلسله تانگ (۷۴۱ میلادی) نوشته شده است، ثبت شده است.با این حال، زعفران کاشته شده در مناطق داخلی چین به‌طور گسترده‌ای به‌اشتباه به‌عنوان محصول تبت شناخته شده است. این به این دلیل است که نام چینی آن با «شی» یا «زنگ» شروع می‌شود که شبیه نام تبتی آن («شی زانگ») است. در این مرور، ما منشاء زعفران و نحوهٔ ورود آن به چین را توضیح داده و کاربردهای مختلف آن را خلاصه می‌کنیم.

“REVIEW ARTICLE The History of Saffron in China: From Its Origin to Applications Dai, Rong-Chen1; Nabil, Wan Najbah Nik1,2; Xu, Hong-Xi1,3 Author Information 1School of Pharmacy, Shanghai University of Traditional Chinese Medicine, Shanghai 201203, China 2Pharmaceutical Services Program, Ministry of Health, Selangor 46200, Malaysia 3Engineering Research Center of Shanghai Colleges for TCM New Drug Discovery, Shanghai 201203, China

Corresponding author: Prof. Hong-Xi Xu, School of Pharmacy, Shanghai University of Traditional Chinese Medicine, Shanghai 201203, China. Engineering Research Center of Shanghai Colleges for TCM New Drug Discovery, Shanghai 201203, China. E-mail: xuhongxi88@gmail.com ORCID: 0000-0001-6238-4511

This is an open-access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution-Noncommercial-Share Alike 4.0 Unported, which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.

Chinese Medicine and Culture 4(4):p 228-234, Oct–Dec 2021. | DOI: 10.4103/CMAC.CMAC_38_21
OPEN

Abstract
Saffron (Stigma Croci) is an autumn-flowering perennial plant, and its use has a history of over 3500 years. Saffron has often been considered as the costliest medicinal plant, a premium spice, and the best dye with a golden yellowish color. Iran currently produces the finest quality saffron and dominates its global production (>90%). Other countries such as Australia, Canada, the USA, China, and some countries in Central Africa, produce saffron at a lower yield.

In China, saffron is celebrated as “red gold” owing to the red stigmas of the flower and its price, which is comparable to the price of gold. Saffron has been one of the most attractive traditional Chinese medicine (TCM) herbs in the Zhong Guo Yao Dian (《中国药典》 Chinese Pharmacopoeia) since its inclusion in the 2005 edition. The earliest use of saffron in TCM was recorded in the Ben Cao Shi Yi (《本草拾遗》 Supplement to Materia Medica) written during the Tang dynasty (741 A.D.). However, saffron grown in inland China has been widely mistaken as originating from Tibet. This is because its Chinese name begins with “Xi” or “Zang,” which sounds similar to its Tibetan name (“Xi Zang”). In this review, we clarify the origin of saffron and its introduction to China and summarize its various applications.”