الگوی بهینه کشت در افغانستان با ملاحظات پایداری زیست محیطی

پایداری محیط زیست یکی از مهم‌ترین ملاحظات در برنامه‌ریزی و مدیریت کشاورزی در هر کشوری امروزه است. کشاورزی نقش مهمی در اقتصاد و اشتغال افغانستان ایفا می‌کند. استان هرات از نظر تولیدات کشاورزی در افغانستان غنی است. برای دستیابی به پایداری محیط زیستی همراه با سودآوری، تحقیق حاضر با هدف توسعه یک الگوی کشت بهینه برای افغانستان با در نظر گرفتن ملاحظات محیط زیستی انجام شد.

محصولات مورد مطالعه شامل گندم، جو، کنجد، زیره و زعفران هستند که بیش از ۷۰ درصد ناحیه کشت در استان هرات را تشکیل می‌دهند. مدل هدف و برنامه‌ریزی خطی برای تعیین الگوی کشت بهینه استفاده شد.اهداف کاهش استفاده از کودها و آفت‌کش‌های شیمیایی همراه با به حداکثر رساندن حاشیه سود ناخالص در مدل هدف با هدف دستیابی به پایداری محیط‌زیستی استفاده شدند.

نتایج مدل خطی که به حداکثر رساندن حاشیه سود ناخالص را هدف قرار داده بود، نشان داد که در الگوی بهینه منطقه، سطح زیر کشت کنجد، جو و زعفران باید افزایش یابد و سطح زیر کشت گندم و زیره نسبت به وضعیت موجود کاهش یابد. علاوه بر این، نتایج مدل‌های هدف در سناریوهای مختلف تغییرات قابل توجهی در مقایسه با الگوی فعلی کشت نشان داد.

Environmental sustainability is one of the most important considerations in planning and managing agriculture in any country nowadays. Agriculture plays an important role in Afghanistan’s economy and employment. Herat province is rich in agricultural production in Afghanistan.

To achieve environmentalsustainability along with profitability, the present research aimed to develop an optimal cropping pattern for Afghanistan with en vironmental considerations. The crops studied include wheat, barley, sesame, cumin, and saffron, which accounted for more than 70 percent of the cropping area in Herat province. The goal and linear programming model were used to determine the optimal cropping pattern.

The goals of reducing the use of chemical fertilizers and pesticides along with maximizing gross margins were used in the goal model with the aim of achieving environmental sustainability. The results of the linear model, aimed at maximizing gross margins, showed that in the optimal pattern of the region, the cultivated area of sesame, barley, and saffron should be increased and the cultivated area of wheat and cumin should be decreased versus the status quo. In addition, the results of goal models in different scenarios showed significant changes in comparison to the current cropping pattern.