کشت درون شیشه‌ای زعفران (Crocus sativus L.) و ارزیابی همگنی ژنتیکی با استفاده از نشانگرهای iPBS.

این پژوهش تلاشی بود برای توسعه پروتکلی بهینه برای کشت درون شیشه‌ای زعفران (Crocus sativus L.). خامه‌های خشک شده این گیاه به عنوان ادویه‌ای شناخته شده‌اند که رنگ، عطر و طعم به غذاها و نوشیدنی‌ها می‌دهند. روش مناسب ضدعفونی برای ورود قطعات غده به کشت درون شیشه‌ای تعیین شد.

بیشترین تشکیل وتوان رشد غده (میانگین ۳.۶ غده در هر قطعه) در محیط مواد غذایی مورا‌شیگه و اسکوگ (MS) که حاوی ۵ میلی‌گرم بر لیتر ۶-بنزیل‌آمینوپورین (BAP) و ۱ میلی‌گرم بر لیتر ایندول-۳-استیک اسید (IAA) بود، به‌دست آمد، در حالی که محیط MS که با ۱ میلی‌گرم بر لیتر ایندول-۳-بوتیریک اسید (IBA) تقویت شده بود، بهترین محیط برای توسعه ریشه بود. الگوهای اثر انگشتی (Fingerprinting) زعفران مزرعه و کشت درون شیشه‌ای با استفاده از نشانگرهای iPBS مشابه بودند که نشان می‌دهد در پاسخ به کشت درون شیشه‌ای تغییر ژنتیکی رخ نداده است.

This research was an attempt to develop a protocol for the most optimal in vitro cultivation of saffron (Crocus sativus L.). The dried stigmas of the plant are known as spice imparting colour, flavour and aroma to foods and beverages.

The appropriate disinfection procedure to introduce corm explants into in vitro culture was established. The optimum corm formation and corm growth (mean number of 3.6 per explant) was achieved on Murashige and Skoog (MS) medium containing 5 mg/l 6-benzylaminopurine (BAP) and 1 mg/l indole-3-acetic acid (IAA), while MS supplemented with 1 mg/l indole-3-butyric acid (IBA) was the best medium for root development.

The fingerprinting profiles of the field saffron and the in vitro cultures assessed by iPBS markers were found identical which implies that no genetic alterations have occurred in response to in vitro cultivation.