کاربرد میکروارگانیسم‌ها در کشاورزی ارگانیک زعفران (Crocus sativus L.)

کودهای بیولوژیک و ارگانیک، مانند اصلاح خاک یا مالچ‌های سطحی، و رویکردهای حاصلخیزی اکولوژیک، مانند تلقیح میکروبی و اسید هیومیک، می‌توانند بهره‌وری کشاورزی را افزایش داده و محیط زیست را حفظ کنند. اصلاحات ارگانیک همچنین به‌عنوان راهکارهای حیاتی برای بهبود وضعیت تغذیه‌ای گیاه و خواص خاک تلقی شده‌اند که می‌توانند به اطمینان از پایداری بلندمدت و بازده اقتصادی مثبت در مزارع کمک کنند. کودهای ارگانیک با محصولات چندساله، از جمله زعفران، سازگاری نشان می‌دهند و محصولات طبیعی و ایمنی هستند که می‌توانند برای پایداری کشاورزی مناسب باشند. مزایای کودهای ارگانیک بر سلامت خاک، مانند افزایش تثبیت کربن خاک، تعادل pH، افزایش نگهداری کاتیون-آنیون و دسترسی به ریزمغذی‌ها، در مقایسه با کودهای معدنی، به‌ویژه در زمینه کشت زعفران، به‌طور فزاینده‌ای آشکار شده است.

به نظر می‌رسد دانش و اطلاعات در مورد کاربرد بهینه کود بیولوژیک در زراعت زعفران برای بهبود عملکرد و کیفیت آن ناکافی است و نیاز به تحقیقات جامع برای رسیدن به یک استراتژی بلندمدت قابل اعتماد برای حل مسائل فعلی دارد. با توجه به حقایق فوق، این مطالعه برای ارائه دانش و درک بهتر نیاز کوددهی زعفران و حمایت از استراتژی‌های مدیریت و توسعه کود بیولوژیک بر اساس یافته‌های علمی موجود انجام شد. اطلاعات گزارش‌شده به پیش‌بینی نیاز موثر کود برای بهبود تولید زعفران کمک خواهد کرد.

Biofertilizers and organic amendments, such as soil conditioners or surface mulches, and ecological fertility approaches, such as microbial inoculation and humic acid, can enhance agricultural productivity and preserve the environment. Organic amendments are also considered vital strategies for improving plant nutritional status and soil properties, contributing to long-term sustainability and positive economic returns in farmlands. Organic fertilizers are compatible with perennial crops, including saffron, and are safe, natural products suitable for sustainable agriculture. The benefits of organic fertilizers on soil health, such as increased soil carbon sequestration, pH balance, enhanced cation-anion retention, and micronutrient availability, have become increasingly evident compared to mineral fertilizers, particularly in saffron cultivation.

Knowledge regarding the optimal application of biofertilizers in saffron farming to improve yield and quality appears insufficient, necessitating comprehensive research to develop a reliable long-term strategy to address current challenges. Given these facts, this study was conducted to provide knowledge and a better understanding of saffron fertilization needs and to support strategies for managing and developing biofertilizers based on existing scientific findings. The reported information will aid in predicting effective fertilizer requirements to enhance saffron production.