مروری تحلیلی بر مدیریت تغذیه ای زعفران

فراهمی مطلوب عناصر غذایی از عوامل مهم در بهبود کمیت و کیفیت کلاله زعفران است. تصمیم گیری صحیح در خصوص مدیریت تغذیه ای زعفران مستلزم انجام آزمایش خاک و بافت گیاهی جهت آگاهی از میزان عناصر غذایی موجود در خاک و گیاه است. توسعه نه چندان زیاد اندام هوایی این گیاه به معنای نیاز غذایی کم نمی باشد، زیرا بخش زیادی از زیست توده زعفران در درون خاک و در ساختمان بنهها وجود دارد. مثلا تکثیر بندها در اولین فصل رشد زعفران در تراکم کاشت ۷۰ تا ۱۰۰ بنه در متر مربع) نیازمند حدود ۷۵ تا ۹۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن می باشد. با توجه به ضرورت تولید ارگانیک زعفران، توصیه اکید بر تامین نیاز تغذیه ای گیاه از طریق مصرف کودهای آلی، کودهای زیستی و کودهای معدنی طبیعی و اجتناب از مصرف کودهای شیمیایی می باشد. افزایش ماده آلی خاک مزرعه (حداقل ۱ تا ۱/۵ درصد)، خصوصا از طریق مصرف کودهای آلی از نکات کلیدی در جهت بهبود رشد و عملکرد زعفران است. کودهای آلی (کمپوست، ورمی کمپوست و کود دامی) در کنار تامین متناسب و تدریجی تمامی عناصر غذایی مورد نیاز گیاه، موجب اصلاح خصوصیات فیزیکی خاک و افزایش محتوای رطوبتی خاک نیز می شوند که نتیجه آن کمک به بهبود رشد بندهای دختری می باشد. اثرات مثبت مصرف اسید هیومیک، کودهای آلی گرانوله، عصاره جلبک دریایی و اسیدهای آمینه نیز به عنوان مکمل های غذایی در مزرعه زعفران مفید ارزیابی می شود. در این مقاله ضمن توجه به حد مناسب عناصر غذایی پرمصرف، برخی نکات کلیدی در تغذیه زعفران با دیدگاهی تحلیلی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

Providing adequate nutrients is one of the important factors in improving the quantity and quality of saffron stigmas. Proper decision-making regarding saffron nutrition management requires soil and plant tissue testing to determine the levels of nutrients present in the soil and plant. The relatively small development of the aerial parts of this plant does not imply a low nutrient requirement, because a large portion of saffron biomass exists within the soil and in the corm structure. For example, the propagation of corm segments in the first growing season of saffron at a planting density of 70 to 100 corms per square meter requires approximately 75 to 90 kilograms of nitrogen per hectare. Considering the necessity of organic saffron production, it is strongly recommended to meet the plant’s nutritional needs through the use of organic fertilizers, biofertilizers, and natural mineral fertilizers, while avoiding chemical fertilizers. Increasing the soil organic matter in the field (at least 1 to 1.5 percent), especially through the application of organic fertilizers, is a key factor in improving the growth and performance of saffron. Organic fertilizers (compost, vermicompost, and animal manure), in addition to providing a balanced and gradual supply of all the essential nutrients required by the plant, also improve soil physical properties and increase soil moisture content. The result of this is helping to improve the growth of flower clusters. The positive effects of consuming humic acid, granular organic fertilizers, seaweed extract, and amino acids as dietary supplements are also considered beneficial in the saffron farm. In this article, while paying attention to the appropriate levels of commonly used nutrients, some key points in saffron nutrition are discussed and analyzed from an analytical perspective.