سیلیکون و کودهای زیستی به صورت هم افزایی عمل می‌کنند و ویژگی‌های زعفران را به صورت انتخابی اصلاح می‌کنند: به سوی کشت پایدار زعفران

اهداف
کشت زعفران با چالش‌هایی مانند کاهش حاصلخیزی خاک، تغییرات اقلیمی و عوامل تنش‌زای محیطی مواجه است. این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه سیلیکون و کودهای زیستی، به تنهایی یا با هم، بر جمعیت میکروبی، پویایی مواد مغذی، رشد گیاه و مقاومت سیستمیک در زعفران تأثیر می‌گذارند.

روش‌ها
نمونه‌های خاک و گیاه در طول مراحل گلدهی و رویشی برای ارزیابی جمعیت میکروبی و مواد مغذی با استفاده از پروتکل‌های استاندارد جمع‌آوری شدند. پارامترهای رشد در زمان‌های مشخصی در طول مراحل رویشی و گلدهی ثبت شدند، در حالی که فعالیت‌های بیوشیمیایی در مرحله رویشی اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از بسته‌های آماری برای ارزیابی اثرات تیمار تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج

کاربرد همزمان سیلیکون با کودهای زیستی، جمعیت میکروبی مربوطه را به ترتیب افزایشی PSB<KSB<ZnSB<VAM افزایش داد و دسترسی و جذب مواد مغذی را به ویژه در KSB+Si، ZnSB+Si و VAM+Si افزایش داد، که در آن تجمع پتاسیم، روی، نیتروژن، مس، آهن، منگنز و مولیبدن به اوج خود رسید. KSB+Si و ZnSB+Si به طور قابل توجهی طول جوانه و ساقه، زیست توده ساقه و عملکرد بنه را بهبود بخشیدند. علاوه بر این، ترکیب KSB+Si طول ریشه را افزایش داد، گلدهی زودهنگام (در حد PSB) را تسریع کرد و عملکرد کلاله را به طور قابل توجهی افزایش داد، در حالی که PSB+Si و VAM+Si زیست توده ریشه را افزایش دادند. VAM+Si تأثیر مثبت قابل توجهی بر عملکرد بنه داشت. سنجش‌های بیوشیمیایی، سطوح بالایی از محافظت‌کننده‌های اسمزی، آنتی‌اکسیدان‌های آنزیمی و غیرآنزیمی را در گیاهان تیمار شده با KSB+Si و VAM+Si نشان دادند، در حالی که پرولین و گلیسین بتائین در تیمارهای PSB و PSB+Si به اوج خود رسیدند.

نتیجه‌گیری
ادغام سیلیکون با کودهای زیستی، سلامت خاک و گیاه را بهبود می‌بخشد و یک استراتژی پایدار و سازگار با محیط زیست برای کشت زعفران در شرایط آب و هوایی متغیر ارائه می‌دهد.

Aims
Saffron cultivation faces challenges like declining soil fertility, climate change, and environmental stressors. This study examines how silicon and biofertilizers, used alone or together, affect microbial populations, nutrient dynamics, plant growth, and systemic resistance in saffron.

Methods
Soil and plant samples were collected during flowering and vegetative stages to assess microbial populations and nutrients using standard protocols. Growth parameters were recorded at specific times during the vegetative and flowering stages, while biochemical activities were measured at the vegetative stage. Data were analyzed with statistical packages to evaluate treatment effects.

Results
Co-application of silicon with biofertilizers enhanced the respective microbial populations in the increasing order of PSB < KSB < ZnSB < VAM, and elevated nutrient availability and uptake, particularly in KSB + Si, ZnSB + Si and VAM + Si, where K, Zn, N, Cu, Fe, Mn, and Mo accumulation peaked. KSB + Si and ZnSB + Si significantly improved sprout and shoot length, shoot biomass, and corm yield. Additionally, combination of KSB + Si enhanced root length, promoted early flowering (at par with PSB) and significantly enhanced the stigma yield, while PSB + Si and VAM + Si enhanced root biomass. VAM + Si had a significant positive impact on corm yield. Biochemical assays demonstrated elevated levels of osmoprotectants, enzymatic and non-enzymatic antioxidants in KSB + Si and VAM + Si treated plants, while proline and glycine betaine peaked in PSB and PSB + Si treatments.

Conclusion
Integrating silicon with biofertilizers promotes soil and plant health, offering a sustainable and eco-friendly strategy to cultivate saffron under changing agro-climatic conditions.