اثر تعداد سال‌های بهره‌برداری از خاک توسط کشت زعفران در مراکش بر تنوع قارچ‌های اندومیکوریز

تنوع قارچ‌های آندومایکوریزی در ریزساحل ریشه زعفران (Crocus sativus) در پنج منطقه ناحیه تالیوین (تینفات)، واقع در استان تارودانت (مراکش)، بر اساس تعداد سال‌های استفاده از خاک برای کشت زعفران مورد مطالعه قرار گرفته است. در تمام مناطق، ریشه‌های زعفران دارای ساختارهای قارچ‌های آندومایکوریزی هستند. فراوانی مایکوریزای ریشه در سایت ۱ بسیار بالا است (۹۳.۳۳٪)؛ سایت ۲ (۹۶.۶۷٪)؛ سایت ۴ (۹۰٪) و در سایت ۶ (۹۳.۳۳٪). در این سایت‌ها، تراکم اسپور به ترتیب ۳۹، ۵۸، ۱۳۸، ۹۹ اسپور در هر ۱۰۰ گرم خاک است. فراوانی مایکوریزای ریشه در سایت دیگر کمتر است (۷۶.۶۶٪) که همچنین تراکم اسپور آن ۲۷ اسپور در هر ۱۰۰ گرم خاک می‌باشد.شناسایی اسپورهای ایزوله‌شده امکان مشاهده حضور ۳۶ گونه متعلق به ۶ جنس را فراهم کرد: گلوموس (۱۵ گونه)، آکائولوسپورا (۱۰ گونه)، اسکوتلوسپورا (۶ گونه)، گیگاسپورا (۲ گونه)، پاسی‌سپورا (۲ گونه)، انتروفوسپورا (۱ گونه). گونه‌هایی مانند Glomus clarum، G. etunicatum، G. aggregatum، G. intraradices، Acaulospora laevis، Scutellospora coralloidea در تمام سایت‌های مورد مطالعه حضور داشتند. بیشترین غنای قارچ‌های M A در سایت با چهار سال متوالی بهره‌برداری از زعفران ثبت شد (۲۴ گونه)، با شاخص تنوع شانون H’= ۲.۸۲ که بالاترین میزان در میان همه سایت‌های مورد مطالعه بود، و پس از آن سایت با شش سال بهره‌برداری از زعفران (۲۱ گونه) با H’= ۲.۶۱ قرار داشت، در حالی که کمترین تعداد گونه‌ها در سایت‌های با دو، سه و ده سال بهره‌برداری از خاک توسط زعفران ثبت شد، به‌ترتیب با H’= ۱.۷۷؛ ۲.۱۲ و ۲.۴۴. این کاهش در تنوع گونه‌های اندومیکوریزی تأیید می‌کند که احتمالاً باقیمانده‌های گل زعفران عامل آن هستند. در واقع، استفاده طولانی‌مدت از قطعات با زعفران تأثیر آللوپاتیک بر میکروفلورا و عملکرد زعفران دارد.

The diversity of endomycorrhizal fungi in the rhizosphere of Crocus sativus has been studied at five sites in the Taliouine region (Tinfat), located in Taroudant Province (Morocco), according to the number of years of soil exploitation by Saffron cultivation. In all sites, the roots of Crocus sativus carry structures of endomycorrhizal fungi. Root mycorrhizal frequencies are very high in site 1 (93.33 %); site 2 (96.67 %); site 4 (90 %) and in site 6 (93.33 %). In these sites, the spore density is respectively 39, 58, 138, 99 spores / 100g of soil. The frequency of root mycorrhization is lower at the site (76.66 %) which also exhibited a spore density of 27 spores / 100 g of soil. The identification of isolated spores made it possible to note the presence of 36 species belonging to 6 genera: Glomus (15 species), Acaulospora (10 species), Scutellospora (6 species), Gigaspora (2 species), Pacispora (2 species), Entrophospora (1 species). Species such as Glomus clarum, G. etunicatum, G. aggrega tum, G. intraradices, Acaulospora laevis, Scutellospora coralloidea, were present in all studied sites. The greatest richness of MA fungi was registers in the site at four successive years of exploitation by Saffron (24 species), with a Shannon diversity index H ‘= 2.82 which is the highest among all studied sites, followed by the site at six years of occupation by Saffron (21 species), with H ‘= 2.61, while the lowest number of species was recorded in sites of two, three and ten years of exploitation of sol by Saffron, with H ‘= 1.77 respectively; 2.12 and 2.44. This decrease in endomycorrhizal species richness confirms that Crocus sativus residues are probably the cause. In fact, the prolonged occupation of plots with safrana has an allelopathic effect on mycoflora and on the yield of Saffron.