زعفران

زعفران (Crocus sativus L.; Iridaceae) گیاهی چند ساله است که گل‌های بنفش با کلاله‌های قرمز آویزان تولید می‌کند. این گیاه بومی جنوب غربی آسیا و جنوب اروپا است و اکنون در بسیاری از کشورهای دیگر، از جمله افغانستان، چین، هند، ایران و نیوزیلند کشت می‌شود. کلاله‌های قرمز بخشی هستند که به صورت دارویی (پس از خشک شدن) و به عنوان ادویه و رنگ‌دهنده در غذا استفاده می‌شوند. زعفران سابقه طولانی در استفاده سنتی برای درمان درد شکم، تب و تحریک یا افزایش جریان خون قاعدگی دارد. موارد استفاده در طب سنتی چین شامل درمان هماتوم، مالیخولیا، تشنج، به عنوان آرام‌بخش، برای «رکود خون» پس از زایمان و بثورات در بیماری‌های عفونی است. زعفران بسیار گران است زیرا برای تولید ۱ کیلوگرم کلاله به بیش از ۱۵۰۰۰۰ گل نیاز است. به همین دلیل، تقلب عمدی با انگیزه مالی در زعفران رخ می‌دهد و ممکن است گسترده باشد. تقلبات شناخته‌شده زعفران شامل سایر مواد گیاهی مانند گلبرگ‌های گل زعفران (که اغلب به اشتباه گلبرگ نامیده می‌شوند)، کلاله‌های گلرنگ (Carthamus tinctorius) و همیشه بهار (Calendula officinalis) و ریزوم پودر شده زردچوبه (Curcuma longa L.)، مواد حیوانی، گچ، رنگ‌های مصنوعی و سایر مواد می‌شود.

Saffron (Crocus sativus L.; Iridaceae) is a perennial herb that produces purple flowers with drooping red stigmas. The plant is indigenous to south-western Asia and southern Europe and now cultivated in many other countries, including Afghanistan, China, India, Iran and New Zealand. The red stigmas are the part used medicinally (after drying), and as a spice and colouring agent in food. Saffron has a long history of traditional use for treatment of abdominal pain, fever, and to stimulate or increase menstrual blood flow; uses in traditional Chinese medicine, include for treatment of haematoma, melancholia, convulsions, as a sedative, for ‘blood stasis’ after childbirth, and eruptions in infectious diseases. Saffron is extremely expensive as more than 150 000 flowers are required to produce 1 kg of stigma material. For this reason, intentional financially motivated adulteration of saffron occurs and may be widespread. Known adulterants of saffron include other plant materials, such as the tepals (often incorrectly described as ‘petals’) of saffron flowers, stigmas of safflower (Carthamus tinctorius) and calendula (Calendula officinalis), and powdered curcuma (Curcuma longa L.) rhizome, animal material, chalk, synthetic dyes and other substances.