کشت کروکوس ساتیووس ال. در محیط‌های آلپ: کلاله و گلبرگ به عنوان منبع ترکیبات زیست‌فعال

زعفران یک ادویه معروف است که برای مدت طولانی به طور عمده در مناطق مدیترانه تولید می‌شود. در چند سال گذشته، زعفران به عنوان یک محصول جایگزین برای تنوع بخشیدن به تولیدات کشاورزی و یک منبع جدید درآمد، به دلیل قیمت بالای آن، حتی در مناطق آلپ، دیده شده است. علاوه بر ادویه‌ای که از کلاله‌ها تشکیل شده است، تولید زعفران مقدار زیادی از گل‌های تازه (تپال‌ها) را نیز فراهم می‌کند که تا کنون به عنوان ضایعات کشاورزی در نظر گرفته می‌شدند. اخیراً مطالعات بر روی ترکیب تپال‌های زعفران نشان داده‌اند که آن‌ها پتانسیل بالایی به عنوان منبع الغنی از ترکیبات بیواکتیو دارند.

در این مطالعه، ویژگی‌های تولیدی و کیفیت ادویه زعفران کشت شده در مزارع باز در شمال غربی آلپ ایتالیا را به مدت ۲ سال ارزیابی کردیم.علاوه بر این، به منظور ارزش‌گذاری بقایای محصولات کشاورزی، محتوای ترکیبات بیواکتیو را در گل‌پوش‌ها با استفاده از استخراج با حرارت و اولتراسوند با نسبت‌های مختلف آب و متانول به عنوان حلال‌ها ارزیابی کردیم. در سال دوم کشت، عملکرد بالاتری در ادویه به دست آمد. با این حال، در هر دو سال، ادویه کیفیت بالایی (ISO 3632) داشت و دارای محتوای فنولی کل بسیار بالایی و فعالیت آنتی‌اکسیدانی بود.

سیزده ترکیب بیواکتیو شناسایی شد، از جمله فلاونوئیدها، اسیدهای سینامیک، اسیدهای بنزوئیک، کاته‌چین‌ها و ویتامین C، با تفاوت‌های کم بین مکان‌ها و سال‌های کشت. در گل‌پوش‌ها، روش استخراج و حلال مورد استفاده بر پارامترهای ارزیابی‌شده تأثیر گذاشت، یعنی محتوای فنول‌های کل و آنتوسیانین‌های کل، فعالیت آنتی‌اکسیدانی و مقدار چهار ترکیب فنولی یافت شده (هایپرورید، روتین، اسید الگا و اپی‌کاته‌چین).به طور کلی، این مطالعه نشان داد که هم ادویه زعفران و هم فراورده آن، یعنی لاله های تازه که در آلپ های شمال غرب ایتالیا تولید شده‌اند، می‌توانند به عنوان منبعی از ترکیبات بیواکتیو با خواص نوتراستیک در نظر گرفته شوند و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی آنها اغلب مشابه یا بالاتر از برخی سبزیجات و میوه‌ها است.

“Saffron is a well-known spice, produced for a long time, mainly in the Mediterranean area. In the last few years, saffron has been seen as an alternative crop for the diversification of agricultural production and a new source of income, due to its high price, including in Alpine areas. Apart from the spice, constituted by the stigmas, saffron production provides a high amount of fresh tepals, which have so far been considered agricultural waste.

Recently, studies on the composition of saffron tepals have been revealing their potential as a rich source of bioactive compounds. In this study, we evaluated the productive traits and the quality of the spice of saffron cultivated in open fields in the north western Italian Alps, for 2 years. In addition, in order to valorize the crop residues, we evaluated the bioactive compound content in tepals by using maceration and ultrasound assisted extraction with different rates of water and methanol as solvents.

Higher yields in spice were obtained in the second year of cultivation. However, in both years, the spice had a high quality (ISO 3632), and a very high total phenolic content and antioxidant activity. Thirteen bioactive compounds were identified, including flavonols, cinnamic acids, benzoic acids, catechins, and vitamin C, with few differences between sites and year of cultivation. In tepals, the extraction method and the solvent used influenced the evaluated parameters, i.e., total phenolics and total anthocyanins content, antioxidant activity, and the amount of the four phenolic compounds found (hyperoside, rutin, ellagic acid, and epicatechin).

Overall, this study revealed that both saffron spice and its by-product, the fresh tepals, produced in the north western Italian Alps can be considered a source of bioactive compounds with nutraceutical properties, having an antioxidant capacity that is often similar or higher than those of some vegetables and fruits.”